Forma zgłoszenia. Na białą listę trafiają konta podane administracji skarbowej przez podatników. Warto więc sprawdzić, czy rachunki wykorzystywane do firmowych rozliczeń zostały zgłoszone, a ich wykaz jest aktualny. Osoby wpisane w CEIDG podają konta za pośrednictwem CEIDG, na formularzu CEIDG-1, dołączając w razie potrzeby 4.5. W celu utworzenia Konta w Sklepie Online przez Użytkownika będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą konieczne jest wypełnienie Formularza rejestracyjnego i podanie danych w postaci: imienia, nazwiska, adresu siedziby, Adresu poczty elektronicznej, numeru telefonu kontaktowego, nazwy firmy, numeru NIP, nazwy identyfikującej Użytkownika w Sklepie Online Dlatego też każda osoba, której dane dotyczą, powinna mieć prawo do wiedzy i informacji, w szczególności w zakresie celów, w jakich dane osobowe są przetwarzane, w miarę możliwości okresu, przez jaki dane osobowe są przetwarzane, odbiorców danych osobowych, założeń ewentualnego zautomatyzowanego przetwarzania danych osobowych prawie do cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej cofnięciem (jeżeli dane są zbierane na podstawie zgody) prawie wniesienia skargi do Prezesa UODO; dobrowolności lub obowiązku podania danych i konsekwencjach ich niepodania. Każda ze zgód może być wycofana w dowolnym czasie. Wycofanie zgody nie wpływa na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego przed jej wycofaniem. Historia zmian - sekcja wyświetla wszystkie zmiany, jakich dokonano na koncie eBOK. Dane aktywacyjne - sekcja wyświetla informację o danych, którymi dokonano aktywacji konta. Na podstawie podanych obserwacji z doswiadczeń chemicznych rozpoznaj rodzaj zachodzących reakcji chemicznych. wpisz EGZO w przypadku reakcji egzoenergetycznych lub ENDO w przypadku reakcji endoenergetycznych. nastepnie do każdego podpunktu podaj przyklad konkretnej reakcji chemicznej zapisz go w postacji tytułu doświadczenia. 5.Wojsko polskie i carskie zostały ze sobą zestawione na podstawie kontrastu. 6.Ordon wysadził redutę razem z rząnieżami i przeciwnikami " Bo dzieło zniszczenia w dobrej sprawie jest święta, jak dzieło tworzenia" 7.Ordon nie ginie na wojnie tylko parę lat później Powstanie było w 1830r. a on umarł 1887r. 1. Emilia Plater Starostę Gdańskiego ustawą z dnia 18 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne – na podstawie art. 6 ust. 1 lit. c RODO. W zakresie, w jakim obowiązek podania przez Państwa danych nie wynika z ustawy, pozostałe dane mogą być przetwarzane na podstawie Państwa zgody, tj. art. 6 ust. 1 lit. a RODO. Dotyczy to w Robiłam przelew z polskiego konta na Hiszpańskie konto Revolut. Gdy Robiłam przelew dostałam informację, iż środki wyjdą 9.01 z konta i dotrą na konto Revolut 11.01. Środki zostały ściągnięte ale na Revolut ich nie ma. Ile czeka się na zaksięgowanie przelewu zagranicznego na Revolut? Dziękuję Beginner (poniżej 50%): profil osoby początkującej, wypełniony w mniej niż 50%, aby go mieć, wystarczy założyć profil na LinkedIn oraz uzupełnić podstawowe informacje takie jak imię i nazwisko, aktualne stanowisko pracy, lokalizacja oraz 3 umiejętności. uBceFC. Każdy z nas w jakimś stopniu jest związany z bankami, np. jako właściciel lokaty, kredytobiorca, ale też pełnomocnik do konta albo użytkownik karty płatniczej. Samo posiadanie rachunku osobistego nie jest dzisiaj niczym wielkim, jednak już sposób jego zakładania zmieniał się na przestrzeni lat. Instytucje finansowe co rusz usprawniają ten proces. Przyjrzyjmy się zatem, jak założyć konto w banku szybko i wygodnie. Z tekstu dowiesz się: Ile trwa zakładanie konta osobistego?W jaki sposób obecnie można otworzyć rachunek w banku?Jak założyć konto online?Czy otwieranie ROR-u w oddziale ma dziś sens?Jak otworzyć konto na selfie?Czy można założyć rachunek poprzez infolinię?Który sposób na otwarcie konta jest najlepszy? Ile trwa założenie konta w banku? Na to pytanie nie ma prostej odpowiedzi. Warto wiedzieć, że otwarcie konta obecnie jest możliwe na 4 różne sposoby: przez Internet,w oddziale,przez aplikację mobilną metodą “na selfie”,przez telefon. To, ile trwa założenie konta w banku, zależy od wybranego sposobu, niemniej intuicyjnie można powiedzieć, że wniosek online zajmie niewiele czasu, a wizyta w oddziale będzie go wymagała o wiele więcej. Warto jednak wiedzieć, że cały proces każdorazowo będzie się składać z trzech etapów: złożenia wniosku – uzupełnienie danych osobowych i adresowych,zawarcia umowy – sprawdzenie tożsamości klienta i podpisanie umowy własnoręcznym podpisem lub w inny tożsamy sposób (np. z użyciem przelewu weryfikacyjnego),aktywacji rachunku – pełne umożliwienie klientowi korzystania z konta. W zależności od tego, w jaki sposób chcesz założyć rachunek, powyższe etapy mogą przebiegać nieco inaczej. Sprawdźmy, jak to wygląda w praktyce. Potwierdzenie tożsamości to kluczowa sprawa przy zakładaniu konta, z którą prędzej czy później się spotkamy. W interesie banku leży, aby dane klienta podane we wniosku były zgodne z rzeczywistością, i właśnie w tym celu potrzebny jest dokument tożsamości – dowód osobisty (inne dokumenty rzadko są uznawane). Bez tego żadna instytucja nie otworzy nam konta, trudno bowiem wymagać od niej, że uwierzy na słowo, iż klient jest osobą, za którą się podaje. Dane z dowodu są sprawdzane zarówno przy zakładaniu rachunku w oddziale banku, jak i przy otwieraniu ROR-u przez Internet za pośrednictwem kuriera. Jeśli otwieramy konto w aplikacji mobilnej, do weryfikacji posłużą zarówno zdjęcia dokumentu tożsamości, jak i naszej twarzy. Jak założyć konto w banku przez Internet? Prosto i szybko! Konto przez Internet to marzenie każdego niedoszłego klienta banku. Idealnie byłoby, kiedy cały proces odbywałby się online, bez konieczności wizyty w oddziale, w praktyce jednak nie do końca wszystko można załatwić zdalnie. Na początek powinieneś wypełnić wniosek internetowy, podając w nim imię i nazwisko, PESEL, adres zamieszkania i zameldowania czy dane z dowodu osobistego. Ważne jest także, aby wpisać aktualny numer telefonu i adres e-mail do kontaktu. Po uzupełnieniu potrzebnych informacji powinieneś wybrać sposób podpisania umowy. Zwykle do wyboru będziesz miał: wizytę kuriera, który przywiezie Ci dokumenty i sprawdzi Twoją tożsamość,przelew weryfikacyjny z Twojego rachunku w innej instytucji,rozmowę wideo z pracownikiem banku,wizytę w oddziale. Po dopełnieniu ostatnich formalności Twoje konto zostanie w pełni aktywowane i będziesz mógł korzystać ze wszystkich jego funkcjonalności, np. bankowości internetowej i mobilnej. Jeśli otwierasz konto z wykorzystaniem przelewu weryfikacyjnego, upewnij się, że Twoje dane w obu bankach są takie same! Metoda nie sprawdzi się, jeśli będą różnice np. w adresie czy nazwisku, co uniemożliwi bankowi weryfikację Twoich danych (podobnie przy przelewie z rachunku wspólnego). Nie da się ukryć, że otwieranie konta online to oszczędność czasu i wygoda. Wniosek możemy wypełnić w dogodnym terminie i sami wybieramy, jak zostanie zawarta umowa. A wady? Przychodzi nam na myśl tylko brak możliwości zadania bankowi dodatkowych pytań, jednak w większości przypadków nie będzie to stanowiło wielkiego problemu; obecnie wnioski o rachunek są coraz bardziej przystępne, a co za tym idzie ich wypełnianie nie budzi wątpliwości. Otwierasz ROR w oddziale? Zarezerwuj więcej czasu… Jeśli założenie konta w banku przez Internet Ci nie odpowiada i wolisz bardziej tradycyjne metody, możesz wybrać się do oddziału wybranej instytucji i tam otworzyć rachunek. Potrzebny Ci będzie dokument tożsamości – dowód osobisty (lub paszport w przypadku cudzoziemców). Pracownik banku na podstawie tych danych od razu sporządzi wniosek o ROR i kartę, zapyta też o dodatkowe informacje (e-mail, telefon, zgody marketingowe) i czasem zachęci do skorzystania z innych produktów, np. rachunku oszczędnościowego. Twoje konto będzie aktywne w ciągu 24 godzin. Umowę potwierdzisz własnoręcznym podpisem, który będzie stanowił dla banku wzór. Przy kolejnych dyspozycjach składanych w oddziale pamiętaj, aby podpisywać się w ten sam sposób. Wizyta w placówce zwykle nie jest pierwszym wyborem przy zakładaniu konta, jednak dla niektórych osób będzie dobrym rozwiązaniem. Jeśli masz wątpliwości co do opłat albo chciałbyś wcześniej dopytać o dodatkowe produkty, pracownik banku z pewnością rozwieje Twoje wątpliwości. Niestety, zakładanie rachunku w oddziale wymaga cierpliwości i czasu, nie należy zatem do najszybszych sposobów na otwarcie konta. Jak założyć konto w banku przez aplikację? Łatwo tylko w teorii… Od pewnego czasu w bankowości istnieje możliwość założenia konta na selfie, czyli poprzez zdjęcie twarzy. Cały proces opiera się na aplikacji mobilnej banku – po jej zainstalowaniu po prostu wypełniasz wniosek o rachunek, podając wymagane informacje. W pewnym momencie zostaniesz poproszony o wykonanie kilku zdjęć swojej twarzy oraz dowodu osobistego. Na tej podstawie bank sprawdzi Twoją tożsamość, a po zatwierdzeniu wniosku konto zostanie otwarte w ciągu nawet 15 minut. Opcja na selfie pozwala otworzyć rachunek praktycznie wszędzie, wystarczy telefon z odpowiednią aplikacją. Mankamentem tej metody są właśnie zdjęcia twarzy – trzeba zadbać o odpowiednie oświetlenie i wpasować się w taki szablon fotografii, jakiego wymaga bank. Może się też zdarzyć, że założenie konta na selfie się nie powiedzie i konieczna będzie wizyta kuriera lub w oddziale – z tym niestety trzeba się liczyć. Chcesz otworzyć rachunek telefonicznie? Sprawdź swoje dane Zakładanie konta przez infolinię jest najmniej intuicyjną metodą na założenie konta. Banki niezbyt chwalą się tą opcją, promując otwieranie rachunku przez Internet czy selfie. Niemniej są instytucje, w których jest to możliwe – wtedy albo wypełniasz formularz kontaktowy na stronie banku, albo dzwonisz bezpośrednio na infolinię i informujesz konsultanta o chęci założenia konta. Pracownik zapyta o Twoje dane, a Ty sam również będziesz mógł wyjaśnić interesujące Cię kwestie. Na końcu wybierzesz sposób zawarcia umowy (za pośrednictwem kuriera lub w placówce). Słabym punktem tego sposobu jest podawanie wrażliwych informacji telefonicznie. W ten sposób łatwo o pomyłkę, przejęzyczenie, dlatego ważne jest, aby dokładnie przekazać konsultantowi swoje dane. Niedogodnością nieraz będzie też długi czas oczekiwania na połączenie z bankiem. Założenie konta w banku powinno być wygodne Mówi się “dla każdego coś miłego” i tak chyba jest także przy zakładaniu konta. Klienci banków mają różne preferencje i potrzeby, dlatego tak wiele jest sposobów na złożenie wniosku o rachunek i zawarcie umowy. Instytucje finansowe uwzględniają tu oczekiwania zarówno osób, które wolą wszystko załatwić osobiście, jak i tych, które cenią sobie szybkość, wygodę i nowoczesne rozwiązania. Najważniejsze, aby cały proces był intuicyjny i nie budził niczyich wątpliwości. Skoro wiesz już, jak założyć konto w banku, nie trać czasu i działaj – może przy okazji skorzystasz z atrakcyjnej promocji? 🙂 W warunkach gospodarki rynkowej sprzedawcy prześcigają się w pomysłach mających na celu pozyskanie nowych klientów oraz zatrzymanie dotychczasowych, czego oczekiwanym rezultatem ma być zwiększenie przychodów ze sprzedaży oraz zysków. Często stosowanym narzędziem marketingowym, służącym temu celowi, jest np. przyznanie rabatu towarowego, rabatu pośredniego, skonta, premii pieniężnej czy nagrody wydanej w ramach sprzedaży premiowej. Rodzaj udzielonego rabatu wpływa na sposób rozliczenia VAT. Faktura korygująca dokumentująca skonto może być rozliczona, mimo że sprzedawca nie ma potwierdzenia odbioru faktury korygującej. Tak samo nie każda wypłacona premia może być rozliczona jak rabat. W niektórych przypadkach to wynagrodzenie za świadczoną usługę. Firma, która w ramach akcji promocyjnych udziela swoim kontrahentom różnych bonusów, to dla celów VAT musi ustalić rodzaj udzielanych rabatów. 1. W jaki sposób rozliczyć i udokumentować rabat towarowy Jednym z rodzajów promocji, dość często stosowanym przez podatników, jest przyznawanie tzw. rabatu towarowego. Promocja ta polega na dodaniu do zakupionych przez nabywcę towarów, spełniających określone warunki ilościowe lub wartościowe, dodatkowej partii tego samego towaru w cenie promocyjnej 1 zł lub 1gr. W rezultacie odpłatność poniesiona przez kupującego za nabycie tej dodatkowej partii towaru ma charakter symboliczny. Na promocyjną partię dodatkowego towaru sprzedawca udziela wysokiego rabatu, tj. w wysokości do 99,9% ceny ofertowej, określonej aktualnie w cenniku sprzedaży. Polecamy książkę: VAT 2017. Komentarz Jak rozliczyć rabat towarowy w obrocie krajowym Udzielony w ten sposób rabat jest warunkowo powiązany z zakupieniem przez klienta produktu o określonej ilości lub wartości za cenę wynikającą z cennika obowiązującego w dacie sprzedaży. Dopiero spełnienie tego warunku powoduje, że sprzedawca dodaje klientowi w ramach rabatu dodatkowe ilości tego samego produktu, za który klient płaci cenę promocyjną. Tego typu akcje promocyjne przebiegają na ogół pod hasłem „kup dwa produkty a za trzeci zapłacisz 1 grosz”. Podstawa opodatkowania. Jeżeli rabat towarowy został udzielony w momencie sprzedaży towarów, to podstawę opodatkowania z tytułu sprzedaży stanowi zapłata (pomniejszona o kwotę VAT), którą dostawca towarów ma otrzymać lub otrzymał od nabywcy z tytułu tej sprzedaży. Tak wynika z art. 29a ust. 1 i ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę z tytułu sprzedaży, i nie ma tu znaczenia, że podatnik w danej chwili sprzedaje konkretny towar bądź usługę za cenę znacznie niższą. Spółka złożyła u producenta zamówienie na zakup 100 kg szynki w cenie jednostkowej 20 zł netto. Wartość netto zamówienia wyniosła 2000 zł. Ze względu na wartość zamówienia hurtownia przyznała nabywcy rabat towarowy w postaci dodatkowych 5 kg szynki w cenie jednostkowej 1 zł netto, za które nabywca zapłacił w sumie 5 zł netto. W rezultacie nabywca otrzymał 105 kg (100 kg + 5 kg) szynki o łącznej wartości netto 2005 zł (2000 zł + 5 zł). Wartość 2005 zł stanowi podstawę opodatkowania z tytułu sprzedaży 105 kg szynki. Udokumentowanie Podatnik, który w momencie sprzedaży towarów przyznał nabywcy rabat towarowy w postaci dodatkowej partii towarów za symboliczną kwotę wykazuje w wystawionej fakturze wartość rzeczywistego obrotu z tytułu tej transakcji, czyli w kwocie uwzględniającej przyznany rabat. W takim przypadku firma nie ma obowiązku wykazywania na fakturze ceny ofertowej, po której sprzedaje towar wszystkim nabywcom oraz wyszczególnienia kwoty przyznanego rabatu (choć może to uczynić). Rabat udzielony w momencie dokonywania transakcji zmniejsza obrót w chwili jego udzielenia. Ze względu na to, że jest on udzielany w momencie dokonywania sprzedaży, nie ma obowiązku wyszczególniania go na fakturze. Potwierdza to brzmienie art. 106e ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zgodnie z którym faktura stwierdzająca sprzedaż powinna zawierać kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto. Z przepisu tego wynika, że podatnik wystawiający fakturę na okoliczność sprzedaży wraz z towarem promocyjnym może: • wykazać w niej ilość towaru sprzedanego na warunkach promocyjnych ze wskazaniem kwoty rabatu, albo • od razu uwzględnić rabat w cenie jednostkowej netto i nie umieszczać na fakturze informacji o kwocie rabatu. Tą ostatnią możliwość potwierdza również interpretacja indywidualna Dyrektora IS w Warszawie z 20 maja 2014 r. (sygn. IPPP3/443-185/14-2/LK), z której wynika, że na podstawie art. 106e ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT: (...) sprzedawca może udzielić rabatu już w cenie jednostkowej towaru lub usługi i umieścić na fakturze od razu cenę jednostkową netto po rabacie. Nie musi wówczas zamieszczać na fakturze informacji o rabacie. Podatnik, prowadzący hurtownię artykułów biurowych, wprowadził promocję polegającą na tym, że przy zakupie 5 segregatorów nabywca kolejny segregator nabywa za 1 grosz. Nabywca, będący podmiotem gospodarczym, przy zakupie 50 sztuk segregatorów w cenie jednostkowej netto po 5 zł każdy, otrzymał dodatkowo 10 segregatorów w cenie jednostkowej 1 grosz każdy. W sumie nabył on 10 promocyjnych zestawów segregatorów (5+1) w cenie jednostkowej netto 25,01 zł za każdy zestaw (5 szt. x 5 zł + 1 szt. x 0,01 zł). Podatnik, wystawiając fakturę za sprzedaż segregatorów w promocji, może wykazać w niej udzielony rabat lub od razu uwzględnić rabat w cenie jednostkowej netto zestawu. Fragment faktury – sprzedaż promocyjna ze wskazaniem kwoty rabatu Fragment faktury – sprzedaż promocyjna uwzględniająca kwotę rabatu w cenie jednostkowej Wydanie gratisu. Akcja promująca sprzedaż towarów może również przebiegać w ten sposób, że dodatkowa partia tego samego towaru, dołączona do asortymentu podstawowego, jest wydawana przez dostawcę całkowicie nieodpłatnie (za 0 zł). Otrzymujący rabat towarowy płaci wówczas uzgodnioną cenę za wszystkie towary, co przy ilości towarów zwiększonej o gratisy skutkuje zmniejszeniem jednostkowej ceny towarów. Podatnik, prowadzący sprzedaż chemii gospodarczej, wprowadził promocję polegającą na tym, że nabywca przy zakupie dwóch płynów do mycia naczyń marki „X” (w cenie 4,50 zł za każdy) trzeci płyn otrzymywał „gratis”. W rezultacie nabywca w cenie dwóch płynów do naczyń marki „X”, czyli za cenę 9 zł, otrzymywał trzy sztuki tego towaru. W takim przypadku również przyjmuje się, że podstawę opodatkowania z tytułu sprzedaży towarów (w tym wydanego w cenie promocyjnej) stanowi zapłata faktycznie otrzymana lub należna od nabywcy za sprzedaż tych towarów. W rezultacie zapłata otrzymana od nabywcy dotyczy wydania zwiększonej ilości towarów, wobec czego odpowiedniemu zmniejszeniu ulega cena jednostkowa towarów (w przykładzie: 9 zł : 3 sztuki = 3 zł/sztukę). Zdaniem organów podatkowych istotne jest jednak, aby podstawowa sprzedaż i gratis stanowiły ten sam towar. Jeżeli bowiem tym gratisem będzie towar innego rodzaju niż towar sprzedany w ofercie podstawowej, to dostawca może narazić się na ryzyko opodatkowania gratisu na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Takie stanowisko zajął Dyrektor IS w Poznaniu w piśmie z 19 kwietnia 2014 r. (sygn. ILPP2/443-682/14-4/MR), który zajmował się sprawą podatnika prowadzącego sprzedaż promocyjną, polegającą na dodawaniu do zamawianego przez klienta produktu (sprzedawanego w regularnej cenie z cennika), tzw. gratisu, czyli towaru za 0 zł. Dostawca, jako dodatkową sztukę gratisowego towaru, wydawał albo ten sam towar, który zamówił nabywca, albo inny towar. W tych okolicznościach organ podatkowy uznał, że w przypadku dodania dodatkowej sztuki zamówionego towaru (3 sztuki tego samego towaru w cenie 2 sztuk) mamy do czynienia z rabatem towarowym i nie dojdzie w tej sytuacji do nieodpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Jeśli natomiast: (...) do produktu podstawowego dołączony jest inny produkt (np. przy zakupie kości dla psa, preparat przeciw insektom gratis) czynność ta w rzeczywistości jest przekazaniem towaru bez wynagrodzenia w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy, a tym samym stanowi osobną czynność opodatkowaną zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. (...) Wnioskodawca nie może potraktować dodania do zakupionego towaru, innego towaru – „gratisu”, niepowiązanego funkcjonalnie z zakupem podstawowym, jako rabatu. To powiązanie funkcjonalne pomiędzy sprzedażą podstawową a gratisem, zawężające się w praktyce do tego samego towaru, nie w każdym przypadku powinno mieć zastosowanie. Z punktu widzenia nabywcy, który kupuje np. 2 płyny do WC i w gratisie otrzyma kostki do WC, w dalszym ciągu jest to zakup powiązany ze sobą funkcjonalnie (obydwa rodzaje towarów służą do utrzymania czystości WC). Wydana przez sprzedawcę kostka WC, która jest towarem innym niż płyny do WC, nie powinna być uznana za nieodpłatne przekazanie towarów, o którym mowa w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Brak takiego funkcjonalnego powiązania można dostrzec natomiast w przypadku, gdyby do 2 płynów WC sprzedawca dodał w gratisie np. odświeżacz powietrza. Wówczas z punktu widzenia nabywcy przeznaczenie obu rodzajów towarów jest odmienne i można zgodzić się z tym, że gratis powinien podlegać opodatkowaniu zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, i to oczywiście pod warunkiem, że nie stanowi on próbki lub prezentu o małej wartości. W przeciwnym razie, tzn. jeśli gratis stanowi próbkę lub prezent o małej wartości, to jego nieodpłatne przekazanie nie podlega VAT, nawet jeśli towar dodany w formie gratisu różni się od towarów sprzedawanych w ofercie podstawowej. Sprzedaż towarów dokonywana pod hasłem „kup trzy produkty w cenie dwóch” powinna tworzyć transakcyjną całość, tzn. być zapakowana w zestawie czy połączona ze sobą w inny sposób. Jeżeli bowiem towary promocyjne nie są razem zapakowane czy połączone, wobec czego są dostępne na półkach jako pojedyncze sztuki, to dostawca może narazić się na ryzyko opodatkowania tych wolnostojących sztuk towarów, wydawanych w celach promocyjnych, jako opodatkowanych na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Do takiej sytuacji odniósł się WSA w Krakowie w prawomocnym wyroku z 29 sierpnia 2014 r. (sygn. akt I SA/Kr 831/14). Wyrok dotyczył podatnika, który w ramach promocji do podstawowego pakietu sprzedaży dodawał gratisowy towar, np. trzy żele pod prysznic w cenie dwóch lub w cenie dwóch herbat klient dodatkowo otrzymywał kawę. Przekazanie dodatkowego towaru (we wskazanym przypadku – trzeciego) objętego promocją odbywało się w ten sposób, że towary promocyjne nie były razem zapakowane czy połączone, były natomiast dostępne na półkach jako pojedyncze sztuki. Klient, który zdecydował się na promocyjny zakup określonej ilości towarów, otrzymywał dodatkowy, trzeci towar płacąc za zakupy przy kasie, lub po zapłacie, np. w oddzielnym punkcie (stoisku) na terenie sklepu po okazaniu paragonu dokumentującego zakup. Ze względu na to, że w takiej sytuacji klient miał możliwość wyboru, czy chce, czy nie odebrać dodatkowy produkt, WSA w Krakowie uznał, że przekazywany w ten sposób gratis nie jest rabatem i jest opodatkowany na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT jako nieodpłatne przekazanie towarów. Nie bez znaczenia był również sposób udokumentowania całej transakcji. Paragonem lub fakturą było bowiem potwierdzone jedynie wydanie dwóch sztuk towarów, natomiast wydanie trzeciej gratisowej sztuki towaru nie było w ten sposób udokumentowane. W rezultacie z wyroku wynika, że: (...) jeżeli po dokonaniu zakupu dwóch towarów (udokumentowanego fakturą lub paragonem) klient może odebrać, a nie odbiera trzeci produkt, to wydanie tego produktu niestanowiącego prezentu o małej wartości lub próbki w ramach prowadzonej akcji promocyjnej stanowi nieodpłatne przekazanie towarów, które na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług zostało zrównane z odpłatną dostawą towarów podlegającą opodatkowaniu. Jak rozliczyć rabat towarowy w obrocie wewnątrzwspólnotowym W przypadku wydania lub otrzymania rabatu towarowego od unijnego kontrahenta sposób rozliczenia i udokumentowania transakcji jest analogiczny jak przy obrocie krajowym. Na całokształt tego rozliczenia wpływa przede wszystkim to, że towar wydany lub otrzymany w cenie promocyjnej powoduje obniżenie ceny jednostkowej wszystkich towarów wydanych lub otrzymanych w ramach tej transakcji. Spółka dokonała WDT na rzecz unijnego kontrahenta. Zagraniczny kontrahent złożył zamówienie na 1000 szt. towaru w uzgodnionej cenie 30 euro/sztukę. Wartość zamówienia wyniosła 30 000 euro. Spółka, realizując dostawę, przyznała zagranicznemu kontrahentowi rabat towarowy polegający na wydaniu dodatkowych 200 szt. tego samego towaru, przy czym kwota należna od kontrahenta nie zmieniła się. Wobec tego w ramach tej transakcji unijnemu kontrahentowi dostarczono 1200 szt. towaru o wartości 30 000 euro. Na skutek przyznanego rabatu towarowego cena jednostkowa towaru sprzedanego w ramach WDT wyniosła 25 euro (30 000 euro : 1200 szt.). Na fakturze wystawionej dla unijnego nabywcy wykazano sprzedaż 1200 sztuk towaru o łącznej wartości 30 000 euro. Podstawę opodatkowania stanowi kwota 30 000 euro po przeliczeniu na złote według odpowiedniego kursu waluty. W analogiczny sposób należy rozliczyć WNT, z tym że w przypadku faktur otrzymywanych od unijnych dostawców może się zdarzyć, że kontrahent nie uwzględni na fakturze przekazanego gratisu. W takim przypadku podatnik (nabywca) sam powinien skalkulować ilość nabytych towarów i ich cenę jednostkową. Spółka złożyła unijnemu kontrahentowi zamówienie na 1000 szt. towaru w uzgodnionej cenie 30 euro/sztukę. Wartość zamówienia wyniosła 30 000 euro. Zagraniczny kontrahent przyznał spółce rabat towarowy. W rezultacie w ramach WNT spółka otrzymała 1200 szt. towaru o wartości 30 000 euro. Faktura otrzymana od unijnego kontrahenta wskazuje na dostawę 1 000 szt. towaru w cenie jednostkowej 30 euro/sztukę, co daje wartość 30 000 euro. W celu rozliczenia podatku VAT nabywca powinien ponownie skalkulować ilość nabytych towarów i ich cenę jednostkową, wykazując nabycie 1200 szt. towaru w cenie jednostkowej 25 euro/sztukę (30 000 euro : 1200 szt.). Podstawę opodatkowania stanowi kwota 30 000 euro po przeliczeniu na złote według odpowiedniego kursu waluty. Kwotę podatku należnego i naliczonego (w przypadku, gdy podlega odliczeniu) należy ustalić w oparciu o podstawę opodatkowania obliczoną w sposób, o którym mowa w pkt 1. 2. Jak rozliczyć i udokumentować rabaty pośrednie Rabaty pośrednie to rabaty udzielane nie bezpośredniemu kontrahentowi podatnika, ale kolejnemu odbiorcy w łańcuchu dystrybucji towarów. Firma farmaceutyczna (podatnik), będąca producentem leków, sprzedaje swoje wyroby hurtowniom (pośrednik), a te z kolei sprzedają je aptekom. Firma farmaceutyczna podjęła decyzję, że będzie udzielała rabatów bezpośrednio aptekom, tj. z pominięciem hurtowni. Przyznanie i wysokość rabatu jest uzależniona od wysokości obrotów z tytułu sprzedaży leków producenta za ustalony okres (zwykle: miesiąc, kwartał lub półrocze). Tak przyznany rabat będzie rabatem pośrednim. Udzielony w ten sposób rabat uprawnia podatnika, który go przyznaje do obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego z tytułu sprzedaży towarów. Obecnie stanowisko to potwierdzają także organy podatkowe, czego przykładem są interpretacje indywidualne: Dyrektora IS w Warszawie z 26 kwietnia 2016 r. (sygn. IPPP1/4512-271/16-2/RK), z 4 lipca 2016 r. (sygn. IPPP1/4512-461/16-2/RK) oraz z 7 lipca 2016 r. (sygn. IPPP1/4512-411/16-2/MK), a także Dyrektora IS w Katowicach z 1 lipca 2016 r. (sygn. IBPP1/4512-208/16/LSz) oraz z 14 września 2016 r. (sygn. IBPP1/4512-435/16-2/MS). Ze względu na to, że rabat pośredni jest udzielany podmiotowi innemu niż podmiot, na rzecz którego podatnik dokonał wcześniej dostawy towarów, to rabat ten nie może zostać udokumentowany fakturą korygującą. Podatnik, który przyznaje rabat pośredni nie wystawił bowiem na nabywcę żadnej faktury, która mogłaby zostać skorygowana. Taka faktura została wystawiona jedynie pomiędzy podatnikiem a podmiotem pośredniczącym. W związku z tym przyjmuje się, że odpowiednim dokumentem potwierdzającym udzielenie rabatu pośredniego może być nota księgowa wystawiona zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości. Podatnik, który przyznał rabat pośredni ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty VAT w momencie udzielenia (wypłaty) rabatu. Moment tego obniżenia nie zależy natomiast od tego czy podatnik otrzymał potwierdzenie odbioru noty księgowej przez nabywcę. Kwota rabatu udokumentowana notą księgową stanowi kwotę brutto zawierającą podatek VAT, którego kwota jest wyliczana metodą „w stu”. Poza wskazaniem w nocie księgowej wartości rabatu zasadne jest także określenie w niej kwoty VAT. Mimo tego, że z ustawy o VAT oraz ustawy o rachunkowości nie wynika taki obowiązek, to z uwagi na zasadę neutralności wykazanie kwoty VAT na nocie księgowej jest istotne. Przyjmując dane z poprzedniego przykładu załóżmy, że firma farmaceutyczna z tytułu sprzedaży jej wyrobów przyznała aptece „Dobry lek” rabat za obroty uzyskane przez tę aptekę za okres od maja do października 2016 r. Przyznanie rabatu zostało udokumentowane notą księgową wystawioną w dniu 10 listopada na kwotę 5640 zł. Nota ta została przekazana nabywcy. W dniu 15 listopada firma farmaceutyczna przekazała kwotę rabatu na rachunek bankowy apteki „Dobry lek”. • Firma farmaceutyczna ma prawo obniżyć podstawę opodatkowania oraz kwotę VAT w deklaracji VAT-7 za listopad 2016 r. • W deklaracji VAT wykaże ona zmniejszenie: – podstawy opodatkowania o kwotę 5 222,22 zł, – podatku VAT według stawki 8% o kwotę 417,78 zł. Zasada neutralności VAT skutkuje tym, że prawo do obniżenia podatku należnego po stronie podatnika przyznającego rabat pośredni jest skorelowane z obowiązkiem zmniejszenia podatku naliczonego po stronie nabywcy, który ten rabat otrzymał. Obowiązek zmniejszenia podatku naliczonego powstaje za okres, w którym nabywcy został faktycznie przekazany rabat, czyli za okres, w którym kwota rabatu wpłynęła na rachunek bankowy nabywcy. Tak o uważają organy podatkowe, czego potwierdzeniem mogą być interpretacje indywidualne Dyrektora IS w Warszawie z 12 maja 2015 r. (sygn. IPPP1/4512-377/15-2/AW) oraz 21 września 2015 r. (sygn. IPPP1/4512-746/15-2/KR). Obowiązek zmniejszenia podatku naliczonego, na skutek otrzymanego rabatu pośredniego, w przypadku gdy został on udokumentowany notą księgową (a nie fakturą korygującą) potwierdził również NSA w wyroku z 28 sierpnia 2015 r. (sygn. akt I FSK 1281/14). W wyroku tym NSA podkreślił, że sam fakt udokumentowania otrzymanego rabatu pośredniego dokumentem innym niż faktura korygująca nie wyklucza obowiązku obniżenia podatku naliczonego wynikającego z obniżenia ceny nabytego wcześniej towaru. Zdaniem sądu skutki podatkowe, co do zasady, wywołuje czynność, czyli operacja gospodarcza, zaś faktura przede wszystkim ma znaczenie dokumentacyjne. W przeciwnym razie rzeczywiste zdarzenia gospodarcze dokonane przez podatników VAT, nie wywoływałyby żadnych skutków podatkowych, tylko dlatego, że nie zostały udokumentowane fakturą. Dlatego ostatecznie NSA uznał, że: Ponieważ nota otrzymana od producenta, potwierdzająca premię udzieloną skarżącej, dotyczy konkretnego towaru nabytego wcześniej na podstawie faktur wystawionych przez dystrybutora – co z łatwością można zidentyfikować – należy stwierdzić, iż dokumentuje ona rabat, czyli obniżenie ceny tego towaru, zatem w konsekwencji otrzymanie rabatu powinno prowadzić do obniżenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących dostawę towarów dokonaną przez dystrybutora na rzecz skarżącej Spółki. 3. Jak rozliczyć skonto Skonto jest rodzajem rabatu, który premiuje dokonanie przez nabywcę zapłaty w określonym terminie. Występuje ono w postaci zmniejszenia sumy należności (z reguły procentowego) przyznawanego nabywcy w przypadku zapłaty przez niego należności przed umówionym terminem płatności. W praktyce udzielenie skonta może przykładowo wyglądać w ten sposób, że strony uzgadniają termin płatności na 45 dni, ale w przypadku uregulowania przez nabywcę należności w terminie do 10 dni od dnia sprzedaży, wartość należności ulega obniżeniu o 3%. Aby skonto (rabat) mogło obniżyć podstawę opodatkowania musi być udokumentowane, tzn. wynikać z umowy lub faktury korygującej. Na ogół warunki przyznawania skonta wynikają z umowy, zaś faktura korygująca określa jego wartość. Czy przyznanie skonta wymaga wystawienia faktury korygującej Ten rodzaj rabatu nie jest uwzględniany w momencie wystawienia faktury pierwotnej. W momencie dokonania transakcji strony ustalają cenę bez uwzględnienia rabatu i jedynie zastrzegają, że w stosunku do zrealizowanej transakcji może zostać udzielony rabat w postaci skonta, w przypadku gdy zapłata nastąpi we wcześniejszym terminie. Dopiero otrzymanie przez sprzedawcę przedterminowej zapłaty za dostarczony towar lub wykonaną usługę jest podstawą do przyznania skonta. Taki przebieg transakcji powoduje, że skonto należy udokumentować fakturą korygującą, o której mowa w art. 106j ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Nie należy go natomiast uwzględniać „z góry” w fakturze pierwotnej. Jeżeli na moment wystawienia faktury pierwotnej podatnik nie będzie miał informacji, że kontrahent skorzystał ze skonta (nie nastąpi płatność we wcześniejszym terminie), to jest on zobowiązany wystawić fakturę sprzedaży bez uwzględnienia skonta. Dopiero późniejsze skorzystanie przez kontrahenta ze skonta, będzie obligowało podatnika do wystawienia faktury korygującej i zmniejszenia podstawy opodatkowania. Podobne zdanie na ten temat miał także Dyrektor IS w Poznaniu, który w interpretacji indywidualnej z 20 sierpnia 2015 r. ( stwierdził, że: (...) faktura wystawiana kontrahentowi z tytułu wykonania usług rachunkowości i doradztwa podatkowego powinna uwzględniać całą kwotę netto i brutto wartości usługi – bez pomniejszenia o skonto, a dopiero w razie skorzystania przez kontrahenta ze skonta Spółka powinna wystawić fakturę korygującą, zmniejszającą wartość usługi o kwotę skonta. Spółka nie powinna wystawiać faktury w kwocie netto i brutto uwzględniając już skonto, a dopiero w razie nieskorzystania przez kontrahenta ze skonta skorygować fakturę in plus do pełnej wartości usługi. Jak wyznaczyć moment obniżenia VAT z tytułu sprzedaży krajowej spowodowanego przyznanym skontem Obniżenie podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego przez sprzedawcę, w związku z dokonaniem przez nabywcę zapłaty w terminie uprawniającym do skonta, nie wymaga uzyskania potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę, o którym mowa w art. 29a ust. 13 ustawy o VAT. Zgodnie z przywołanym przepisem obowiązek posiadania tego potwierdzenia dotyczy przypadków określonych przez art. 29a ust. 10 pkt 1–3 ustawy o VAT, a możliwość obniżenia podstawy opodatkowania o skonto reguluje art. 29a ust. 7 pkt 1 ustawy o VAT. Ponieważ przepis art. 29a ust. 13 nie odwołuje się do art. 29a ust. 7 pkt 1 ustawy o VAT, dla obniżenia kwoty podstawy opodatkowania i podatku nie jest konieczne uzyskanie potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę. Prawo do obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty VAT jest uzależnione od udokumentowanego otrzymania zapłaty w terminie uprawniającym do skonta i wystawienia na tej podstawie faktury korygującej (a nie od otrzymania potwierdzenia odbioru korekty przez nabywcę). Tak samo uznał Dyrektor IS w Katowicach, który w interpretacji indywidualnej z 25 kwietnia 2016 r. (sygn. IBPP1/4512-156/16/BM) stwierdził, że: (...) rozliczenie faktury korygującej z tytułu obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego, w przypadku dokonania przez nabywcę zapłaty w terminie uprawniającym do skonta, nie jest uwarunkowane uzyskaniem potwierdzenia doręczenia faktury korygującej nabywcy. Moment obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty VAT jest uzależniony od łącznego spełnienia dwóch warunków, a mianowicie od: • otrzymania zapłaty w terminie uprawniającym do przyznania skonta, • wystawienia faktury korygującej. Na prawidłowość takiego postępowania wskazuje pismo Dyrektora IS w Warszawie z 26 października 2015 r. ( w którym wyjaśnił on, że: (...) rozliczenie faktury korygującej wystawionej z tytułu udzielenia skonta winno następować w okresie rozliczeniowym, w którym ta faktura korygująca jest wystawiana. Zatem w sytuacji, gdy Spółka wykaże kwotę podstawy opodatkowania i podatku w pełnej wysokości w deklaracji za okres, w którym wystąpił obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej dostawy towarów, a w następnym okresie rozliczeniowym zrealizują się przesłanki skonta (otrzymanie zapłaty od nabywcy) i zostanie wystawiona faktura korygująca, to w deklaracji za ten następny okres rozliczeniowy Spółka powinna wykazać zmniejszenie kwoty podstawy opodatkowania i podatku należnego. Jeśli otrzymanie zapłaty uprawniającej do przyznania skonta i wystawienie faktury korygującej ma miejsce w dwóch różnych okresach rozliczeniowych, to obniżenie podstawy opodatkowania i kwoty VAT może nastąpić dopiero w tym okresie rozliczeniowym, w którym zostały spełnione obydwa warunki. Z umowy zawartej między firmą A i firmą B wynika, że jeśli firma B ureguluje zobowiązanie wobec firmy A w ciągu 7 dni od dnia dostawy towarów, to firma A udzieli firmie B skonta w wysokości 3% dostarczonych towarów. Firma B uregulowała swoje zobowiązanie w terminie uprawniającym do przyznania skonta. Zapłata za dostarczone towary wpłynęła na rachunek bankowy firmy A w dniu 31 października. Firma A wystawiła fakturę korygującą w dniu 2 listopada. Firma A może obniżyć podstawę opodatkowania oraz kwotę VAT z tytułu udzielonego skonta w deklaracji VAT-7 za listopad. Należy w tym miejscu podkreślić, że samo otrzymanie zapłaty w terminie uprawniającym do przyznania skonta, tj. bez wystawiania faktury korygującej, nie jest wystarczające do obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty VAT (zob. interpretacja indywidualna Dyrektora IS w Warszawie z 1 marca 2016 r., sygn. IPPP3/4512-1072/15-4/IG). Obniżenia tego podatnik może dokonać dopiero po wystawieniu faktury korygującej. Jak wyznaczyć moment rozliczenia VAT z tytułu WNT w związku z otrzymanym skontem Sposób rozliczenia rabatu w formie skonta, który dotyczy WNT zależy od tego, w jakim momencie został on przyznany nabywcy towarów. Przypomnijmy, że dla transakcji stanowiącej WNT obowiązek podatkowy powstaje w sposób określony przez art. 20 ust. 5 ustawy o VAT, tj. • w dniu wystawienia faktury przez unijnego kontrahenta, lub • 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru w ramach WNT – w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej. Z kolei z art. 30a ust. 1 ustawy o VAT wynika, że przy ustalaniu podstawy opodatkowania z tytułu WNT przepis art. 29a ust. 7, dotyczący zmniejszania podstawy opodatkowania o kwoty udokumentowanych rabatów (w tym skont), stosuje się odpowiednio. Zestawienie tych przepisów powoduje, że jeżeli otrzymanie przez nabywcę skonta, związane z dokonaniem przez niego zapłaty w odpowiednim terminie, ma miejsce: • w okresie rozliczeniowym (miesiącu lub kwartale), w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu WNT, to otrzymane i udokumentowane skonto zmniejsza za ten okres podstawę opodatkowania z tytułu WNT, • w okresie rozliczeniowym późniejszym niż okres rozliczeniowy powstania obowiązku podatkowego dla WNT, to skonto zmniejsza podstawę opodatkowania za okres, w którym nastąpiło jego udokumentowane otrzymanie. Przy zakupach towarów stanowiących WNT może się zdarzyć, że nabywca nie otrzyma faktury korygującej wartość transakcji o przyznane skonto. Jeżeli nabywca może udokumentować warunki dotyczące otrzymania skonta, które wynikają np. z zawartej umowy, to pomimo braku faktury korygującej może on zmniejszyć podstawę opodatkowania z tytułu WNT za okres, w którym spełnił warunki do przyznania skonta. Potwierdził to również Dyrektor IS w Warszawie, który w interpretacji indywidualnej z 26 października 2015 r. ( wyjaśnił, że: (...) nawet jeśli podatnik nie otrzyma od dostawcy unijnego dokumentu korygującego, nabywa prawo do zmniejszenia obrotu z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów z tytułu zapłaty należności za fakturę z uwzględnieniem skonta z chwilą spełnienia warunków do jego zastosowania określonych przez sprzedawcę w fakturze lub w umowie, a więc jeżeli nastąpiła zapłata w określonym terminie. Zatem, jeżeli przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres, w którym powstanie obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów (określony zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy), spełnione zostaną warunki uprawniające Spółkę do zastosowania skonta (tj. dokona zapłaty w uzgodnionym, wcześniejszym terminie), Spółka powinna obniżyć podstawę opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów o kwotę należnego skonta. Polski przedsiębiorca 10 października 2016 r. nabył od unijnego dostawcy towary handlowe o wartości 86 000 euro. Z umowy zawartej między stronami wynikało, że jeżeli nabywca zapłaci za dostarczony towar w ciągu 5 dni od jego otrzymania, to wówczas zobowiązanie z tytułu nabytych towarów ulega pomniejszeniu o 10% wartości zakupu. Nabywca zapłacił za nabyty towar po 3 dniach od jego otrzymania, pomniejszając swoje zobowiązanie z tytułu zakupu o 10% jego wartości. Podatnik wraz z nabytym towarem otrzymał fakturę wystawioną przez unijnego dostawcę w październiku 2016 r. na kwotę 86 000 euro. Nie otrzymał natomiast korekty na kwotę rabatu, do którego nabył on prawo w związku ze spełnieniem warunków płatności określonych umową. Wobec spełnienia warunków do otrzymania skonta nabywca w deklaracji VAT-7 za październik 2016 r. powinien wykazać za podstawę opodatkowania kwotę 77 400 euro (86 000 euro – 8600 euro), a następnie od tak ustalonej podstawy opodatkowania (po przeliczeniu na złote) obliczyć podatek należny. W przypadku skonta otrzymanego w związku z transakcją, która stanowi WNT, nie można odstąpić od jego rozliczenia, mimo tego, że rezultat tego rozliczenia będzie neutralny podatkowo w ten sposób, że kwota zmniejszenia VAT należnego będzie odpowiadała kwocie zmniejszenia podatku naliczonego. Potwierdził to także Dyrektor IS w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 26 kwietnia 2016 r. (sygn. ILPP4/4512-1-60/16-2/PR). Pismo dotyczy podatnika, który ze względu na bardzo dużą ilość transakcji związanych z otrzymaniem skonta w ramach WNT chciał odstąpić od ich rozliczania. W piśmie tym organ podatkowy słusznie uznał, że: (...) Wnioskodawca postąpi nieprawidłowo, jeśli podatek VAT należny oraz VAT naliczony z tytułu danego wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru zostanie przez niego rozliczony zgodnie z wartościami wynikającymi z faktury pierwotnej (tj. bez uwzględnienia skonta). (...) Prawidłowość ustalenia podstawy opodatkowania w rzeczywistej wysokości, jaka została zapłacona za nabyty wewnątrzwspólnotowo towar, a w konsekwencji prawidłowość ustalenia kwot podatku należnego oraz naliczonego nie może być przedmiotem woli Wnioskodawcy, ale wynika z przepisów prawa podatkowego. 4. Jak rozliczyć wydanie nagród w ramach sprzedaży premiowej Sprzedaż premiowa dotyczy sytuacji, w której nabywca zrealizował warunek w postaci określonego pułapu zakupów i w związku z tym nabył prawo do otrzymania nagrody (premii) w postaci innego towaru lub usługi. Dla sprzedaży premiowej charakterystyczne jest to, że nagroda wydana nabywcy ma charakter nieodpłatny i rodzaj tej nagrody jest inny niż wcześniej nabyte przez nabywcę towary lub usługi, których zakup przyczynił się do otrzymania tej nagrody. Sprzedaż premiowa jest zatem związana z nagrodą w określonej wysokości przyznawaną każdemu nabywcy towaru, który spełni wymagane warunki. Zwykle przebiegają one pod hasłem „przy zakupie samochodu bak paliwa gratis”. Cechami sprzedaży premiowej są w szczególności: • powiązanie przekazania nagrody z faktem zakupu przez osobę otrzymującą premię promocyjnego towaru lub usługi, lub zakupu za określoną kwotę, zebrania określonej ilości punktów itp.; • gwarancja otrzymania premii po spełnieniu ustalonych warunków. Czy przy zakupie nagrody podatek VAT podlega odliczeniu Co do zasady podatnicy mogą odliczać podatek przy nabyciu towarów i usług, które są przez nich wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczenie to dotyczy zarówno sytuacji, gdy związek ten ma charakter bezpośredni (zakup towaru przeznaczony do odsprzedaży), jak i pośredni (zakup towaru, który wpływa na ogóle funkcjonowanie firmy). Zakup nagrody – przeznaczonej do nieodpłatnego wydania w ramach sprzedaży premiowej opodatkowanej VAT – daje prawo do odliczenia VAT. Wydanie tej nagrody ma zachęcać nabywcę, który ją otrzymał, do dalszej współpracy w ten sposób, że w przyszłości będzie on dokonywał u podatnika dalszych zakupów w takiej samej lub zwiększonej skali. Nagroda ta ma za zadanie pośrednio wpływać na przyszłe zwiększenie przychodów ze sprzedaży opodatkowanej i wobec tego jej zakup uprawnia do odliczenia VAT. Na ogół w ten sam sposób tę kwestię oceniają także organy podatkowe, czego przykładem może być interpretacja indywidualna Dyrektora IS w Poznaniu z 11 grudnia 2015 r. (sygn. ILPP1/4512-1-710/15-6/NS). W piśmie tym organ podatkowy wskazał, że: Organizowane przez Wnioskodawcę promocje/konkursy, mające na celu zwiększenie sprzedaży produktów oferowanych przez Spółkę, promocję sprzętu oraz firmy i marki Wnioskodawcy – zwiększenie atrakcyjności firmy, wpływają na wysokość osiąganych obrotów. (...) Wobec powyższego Wnioskodawca, będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, ma możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi na zakup ww. nagród, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek wskazanych w art. 88 ustawy. Jeżeli sprzedaż premiowa jest opodatkowana, to do odliczenia podatku VAT uprawnia także zakup towarów i usług związanych w organizacją tej sprzedaży. Chodzi tu np. o wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie katalogów z wykazem nagród czy na rozpowszechnienie informacji o organizowanej przez sprzedawcę promocji (ogłoszenia w internecie, wydruk plakatów, itp.). Prawo do odliczenia VAT od tego rodzaju zakupów potwierdził Dyrektor IS w Katowicach, który w interpretacji indywidualnej z 31 maja 2016 r. (sygn. IBPP1/4512-197/16/LSz) uznał, że: (...) zakup ww. materiałów promujących przedsięwzięcie Wnioskodawcy posiadających logo Spółki będzie służył w sposób pośredni zaspokajaniu potrzeb przedsiębiorstwa Wnioskodawcy poprzez jego reklamę a co za tym idzie będzie wpływał na jego ogólne funkcjonowanie jako całości a co tym samym ma doprowadzić do zwiększenia obrotu firmy i sprzedaży opodatkowanej (w przedmiotowej sprawie to handel hurtowy i detaliczny pojazdami samochodowymi). Zatem Wnioskodawcy od ponoszonych kosztów katalogów i innych materiałów (wizytówek, stojaków reklamowych, zaproszeń, naklejek w postaci plakatów oraz informacji zamieszczanych na stronie internetowej), będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Czy trzeba wykazać podatek należny przy przekazaniu nagrody Nieodpłatne przekazanie nagrody dokonane w ramach sprzedaży premiowej może podlegać opodatkowaniu na zasadach określonych przez art. 7 ust. 2–7 ustawy o VAT. Co do zasady, każde nieodpłatne przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w przypadku gdy przysługiwało mu prawo do częściowego lub pełnego odliczenia VAT przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu towarów (lub ich części składowych), podlega opodatkowaniu VAT. Spełnienie wymienionych warunków opodatkowania powoduje, że przekazanie nagrody należy opodatkować według stawki właściwej dla danego towaru. Podstawą opodatkowania jest w tym przypadku cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia – koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów (art. 29a ust. 2 ustawy o VAT). Obowiązek opodatkowania nie dotyczy jednak przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika. DEFINICJE Prezentem o małej wartości są przekazywane przez podatnika jednej osobie towary: 1) o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób; 2) gdy ich przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł. Przez próbkę rozumie się identyfikowalne jako próbka egzemplarz towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają na ocenę cech i właściwości towaru w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie (wręczenie) przez podatnika: 1) ma na celu promocję tego towaru oraz 2) nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru. Przedsiębiorstwo farmaceutyczne, prowadzące działalność wyłącznie opodatkowaną VAT, zorganizowało promocję dla nabywców towarów (leków). Polega ona na tym, że nabywcom, którzy w czasie kwartału zrealizowali określony pułap zakupów, przysługuje prawo do wyboru jednej z nagród rzeczowych, takich jak sprzęt AGD oraz sprzęt komputerowy. Towary przekazywane w ramach nagród nie spełniają warunków do uznania za prezenty o małej wartości, wobec czego ich przekazanie podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Podatnikowi przy nabyciu towarów (nagród) przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, gdyż zakup ma na celu osiągnięcie lub zwiększenie przychodów ze sprzedaży towarów (leków) opodatkowanych VAT. Jeżeli natomiast przekazywane nagrody dotyczą sprzedaży premiowej, która korzysta ze zwolnienia w VAT, podatnikowi przy jej nabyciu nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, a przekazanie tej nagrody nie podlega opodatkowaniu. W takim sam sposób kwestię tę rozstrzygnął Dyrektor IS w Warszawie, który w interpretacji indywidualnej z 11 lipca 2016 r. (sygn. IPPP3/4512-277/16-2/IG) odniósł się do przekazania klientom nagród, które miały na celu intensyfikację sprzedaży zwolnionej z VAT ( usługi pocztowe oraz usługi pośrednictwa finansowo-ubezpieczeniowego). W tych okolicznościach organ podatkowy stwierdził, że: (...) gdy przekazywane nagrody służą wyłącznie działalności zwolnionej od podatku, tj. osiągnięciu lub maksymalizacji obrotu zwolnionego od podatku, w związku z którym Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku to i od zakupu tychże towarów prawo do odliczenia podatku nie przysługuje. W konsekwencji w takim przypadku przekazanie nagród nie będzie podlegało opodatkowaniu w trybie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Jeśli natomiast wystąpi sytuacja, w której zakupywane towary służą różnorodnej działalności Wnioskodawcy, tj. mają na celu przyczynienie się do osiągnięcia czy maksymalizacji obrotu, w związku z którym Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia i takiego obrotu, w związku z którym prawo to nie przysługuje i jednocześnie Wnioskodawca nie jest w stanie przyporządkować faktu przekazania towaru do przysporzenia danego rodzaju obrotu, to odliczenia od zakupu takich towarów należy dokonać w oparciu o regulację wynikającą z art. 90 ustawy o VAT. Jednocześnie przekazanie nagród w takim przypadku będzie podlegało opodatkowaniu na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Jak rozliczyć sprzedaż premiową, gdy klient za przyznaną mu nagrodę ponosi symboliczną odpłatność Bywa też tak, że nagrody wydawane nabywcom za zrealizowane wcześniej zakupy są odpłatne, ale odpłatność ta ma charakter symboliczny i wynosi np. 1 zł lub 1 gr. Jeżeli przedsiębiorca prowadzi akcję promocyjną, która polega na tym, że za osiągnięcie określonego poziomu zakupu towarów uczestnicy promocji nabywają prawo do zakupu określonych przedmiotów sprzedaży premiowej za symboliczną złotówkę, to promocyjna sprzedaż towarów wybranych przez nabywcę podlega udokumentowaniu fakturą lub na kasie rejesrującej. W tym przypadku podstawę opodatkowania również stanowi rzeczywista zapłata należna lub otrzymana od nabywcy (czyli cena promocyjna) z tytułu sprzedaży pomniejszona o VAT. Takie samo stanowisko zaprezentował również Dyrektor IS w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 27 października 2015 r. (sygn. ILPP1/4512-1-595/15-2/MK), w której czytamy, że: (...) podstawą opodatkowania podatkiem VAT, w przypadku sprzedaży towarów w cenie promocyjnej 1 PLN brutto za sztukę w ramach prowadzonej akcji promocyjnej będzie kwota faktycznie należna od nabywcy pomniejszona o podatek VAT. Przy nabyciu lub wytworzeniu nagrody przekazanej w cenie promocyjnej podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT. Przepisy o VAT nie przewidują regulacji, które ograniczałyby zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z tym, że podatnik dokonuje sprzedaży towarów po cenach promocyjnych. W takiej sytuacji, jeśli zakup jest związany ze sprzedażą opodatkowaną, nie znajduje zastosowania ograniczenie prawa do tego odliczenia. W rezultacie podatnik zachowuje prawo do pełnego odliczenia VAT naliczonego od nabycia towarów i usług związanych ze sprzedażą promocyjną. Potwierdził to również Dyrektor IS w Poznaniu, który w interpretacji indywidualnej z 23 maja 2016 r. (sygn. ILPP1/4512-1-158/16-4/AP), uznał, że: Towary, które są/będą sprzedawane w ramach Promocji na rzecz Uczestników za promocyjną cenę np. 1 zł z VAT, są/będą miały związek z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT Zainteresowanego, co skutkuje wystąpieniem prawa do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu. Koszty nabycia ww. Towarów, wpisują się bowiem w koszty ogólne prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, opodatkowanej podatkiem VAT. 5. Jak rozliczyć premię pieniężną O tym, czy wypłacona kupującemu kwota pieniędzy (premia pieniężna) to: • rabat, powodujący u sprzedawcy zmniejszenie podstawy opodatkowania i VAT, czy • wynagrodzenie za świadczenie usługi przez kupującego decydują okoliczności faktyczne określonej transakcji. Z rabatem mamy do czynienia wtedy, gdy jest on przyznawany z powodu np. osiągnięcia określonego pułapu obrotów. Taki rabat zmniejsza podstawę opodatkowania i wymaga wystawienia przez sprzedawcę faktury korygującej. Natomiast, gdy premia pieniężna to wynagrodzenie przyznane za określone zachowanie nabywcy wobec dostawcy, np. za powstrzymanie się od zakupów u konkurencji lub za określoną ekspozycję towarów itd., to nie może być ono traktowane jako rabat. Jest to wynagrodzenie za świadczoną usługę, które kupujący powinien udokumentować fakturą. Otrzymana premia to kwota brutto wynagrodzenia. Przykładem premii pieniężnej traktowanej jako wynagrodzenie za wykonaną usługę jest wynagrodzenie wypłacane za sam fakt przystąpienia do zawarcia umowy, co potwierdził Dyrektor IS w Warszawie, który w interpretacji indywidualnej z 7 czerwca 2016 r. (sygn. IPPP1/4512-283/16-2/JL) potwierdził, że: (...) zachowanie Najemcy, który w zamian za premię pieniężną zobowiązuje się do zawarcia umowy najmu, uznać należy za usługę świadczoną odpłatnie i w związku z tym podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Na przykład premii pieniężnej, która nie jest rabatem, wskazuje także pismo Dyrektora IS w Katowicach z 1 lipca 2016 r. (sygn. IBPP1/4512-208/16/LSz). Organ podatkowy odmówił prawa do uznania wypłacanej premii za rabat zmniejszający podstawę opodatkowania i uznał, że jest ona świadczeniem usługi. W piśmie tym czytamy, że: (...) jeśli warunkiem otrzymania rabatu będzie wyrażenie przez Wykonawcę zgody na ingerencję Wnioskodawcy w projekt, to należy uznać, że wystąpi wyraźny związek wypłaconego przez Spółkę wynagrodzenia za określone zachowanie Wykonawcy – udzielenie zgody na optymalizowanie rozwiązań i wprowadzanie nowych rozwiązań i produktów w dokumentację projektową w celu poprawienia jakości rozwiązań dla użytkownika końcowego proponowanych przez Wnioskodawcę. (...) w tym konkretnym przypadku, kwota wypłacona przez Spółkę będzie w rzeczywistości stanowiła wynagrodzenie przyznawane za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT świadczoną przez Wykonawców na rzecz Spółki. Przyznana premia pieniężna, jeśli stanowi wynagrodzenie za wykonaną usługę, powinna zostać przez nabywcę udokumentowana fakturą. Obowiązek podatkowy dla tej usługi powstaje na zadach ogólnych, tj. z chwilą wykonania usługi (art. 19a ust. 1 ustawy o VAT). Za moment wykonania tej usługi przyjmuje się dzień wyliczenia kwoty premii (zob. interpretację indywidualną Dyrektora IS w Warszawie z 10 listopada 2015 r., sygn. IPPP1/4512-1045/15-2/AW). 6. Czy nieodpłatne przekazanie klientom katalogów i ulotek podlega opodatkowaniu VAT Formą promocji wielu przedsiębiorców jest przekazywanie obecnym lub potencjalnym klientom materiałów reklamowo-informacyjnych, takich jak katalogi, ulotki czy broszury. Zwykle mają one na celu przekazanie informacji o produktach przedsiębiorcy, ich cechach jakościowych i użytkowych oraz zaletach np. technicznych. Celem tej promocji jest skłonienie jak największej liczby potencjalnych nabywców do zakupu produkowanych przez firmę towarów lub skorzystania z oferowanych usług. Przy ocenie, czy nieodpłatnie przekazane towary w ogóle podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT należy w pierwszej kolejności określić, czy przekazywany towar ma wartość użytkową (konsumpcyjną) z punktu widzenia nabywcy. Jeżeli przekazywany nieodpłatnie towar nie miałby dla nabywcy żadnej wartości użytkowej (konsumpcyjnej), to wówczas jego przekazanie nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Przyjmuje się, że materiały reklamowo-informacyjne nie posiadają – z punktu widzenia nabywcy – walorów użytkowych i konsumpcyjnych. Istotą tego przekazania jest jedynie zapoznanie nabywcy z ofertą handlową przedsiębiorcy. Wobec tego, nieodpłatne przekazanie materiałów reklamowo-informacyjnych w postaci katalogów i ulotek, nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Tak samo uznał Dyrektor IS w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 4 lipca 2014 r. (sygn. IPPP1/443-561/14-2/JL), w której wyjaśnił, że: (...) nieodpłatne przekazanie kontrahentom materiałów wskazanych w opisie stanu faktycznego (ulotek, broszur, katalogów) nie stanowi czynności, z którą ustawa o VAT wiązałaby powstanie obowiązku podatkowego, bez względu na ich cenę nabycia/koszt wytworzenia. Przyczyną pozostawienia poza zakresem podatku VAT tych przekazań jest brak ich konsumpcyjnego charakteru. Oznacza to, że odbiorca przekazywanych towarów nie konsumuje ich, nie jest też w wyniku dokonanej dostawy zaspokojona jakakolwiek potrzeba, ani też nie pojawia się wskutek tego przysporzenie majątkowe. Podobne stanowisko wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora IS w Katowicach z 13 lutego 2015 r. (sygn. IBPP1/443-1121/14/LSz). Jednocześnie przy zakupie towarów i usług związanych z nabyciem bądź wytworzeniem katalogów i ulotek podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli materiały reklamowe służą wykonywaniu czynności opodatkowanych. 7. Czy można odliczyć cały VAT przy nabyciu kompleksowej usługi reklamowej Przedsiębiorcy, którzy promują swoją działalność, dość często zlecają wykonanie tych czynności podmiotom zewnętrznym, np. agencjom reklamowym. Agencje te na zlecenie swojego klienta organizują akcję promocyjną (reklamową), w ramach której wydają obecnym lub potencjalnym klientom różnego rodzaju nagrody rzeczowe. W rezultacie świadczenie wykonane przez agencję reklamową składa się z dwóch części: usługowej (usługa reklamowa) i rzeczowej (nagrody rzeczowe wydane klientom). Jeszcze do niedawna takie świadczenie było uznawane za kompleksowe, co powodowało, że podstawa opodatkowania z tytułu świadczenia usługi reklamowej (świadczenie główne) obejmowała również dostawę towarów (nagród). Nabycie usługi skutkowało prawem do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego – w przypadku, gdy zakup usługi reklamowej służył wykonywaniu czynności opodatkowanych. Obecnie jednak to stanowisko uległo zmianie i to z niekorzyścią dla nabywców kompleksowych usług reklamowych. Zarówno organy podatkowe, jak i sądy administracyjne twierdzą, że świadczenie usługi reklamowej oraz wydanie nagród rzeczowych nie stanowią świadczenia kompleksowego. Są to dwa odrębne świadczenia stanowiące odpowiednio świadczenie usługi oraz dostawę towarów, które należy odrębnie rozliczyć. Podstawę do takiego rozróżnienia stanowi ich zdaniem orzecznictwo TSUE, w tym przede wszystkim wyrok z 7 października 2010 r. w połączonych sprawach C-53/09 (Loyalty Management UK Ltd.) i C-55/09 (Baxi Group Ltd.). Na tle tego wyroku przyjmuje się, że na organizację akcji reklamowej składają się dwa elementy: • nabycie usługi reklamowej polegającej na zorganizowaniu akcji promocyjnej, której nabywcą jest podatnik zlecający wykonanie usługi, • nabycie i wydanie nagród rzeczowych, których nabywcami są obecni lub przyszli klienci zlecającego (podatnik zlecający usługę reklamową nie nabywa tych nagród). W związku z tym, że odbiorcą świadczenia nie jest jeden podmiot (zlecający wykonanie usługi reklamowej nie nabywa nagród rzeczowych), to organy podatkowe twierdzą, że zakup kompleksowej usługi reklamowej daje nabywcy prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie w części, która przypada na wynagrodzenie z tytułu świadczenia usługi. Natomiast w części przypadającej na nabycie nagród rzeczowych przekazywanych obecnym lub przyszłym klientom podatnika nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Podatnik (nabywca usługi reklamowej) dokonuje jedynie zapłaty za dostawę tych towarów, która nastąpiła pomiędzy agencją reklamową a poszczególnymi klientami, którym agencja wydała nagrody. W rezultacie prawo do rozporządzania towarami (nagrodami) jak właściciel nie jest przenoszone na zlecającego, ale na tych klientów. Podstawę do wyłączenia prawa do odliczenia VAT w tym zakresie stanowi art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o VAT. Według tych regulacji prawa do odliczenia VAT nie dają te faktury, które stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności. Jeżeli więc na fakturze wyodrębniono element usługi reklamowej w postaci zakupu towarów (nagród), to w tej części prawo do odliczenia VAT jest wyłączone. Takie stanowisko wynika z interpretacji indywidualnych Dyrektora IS w Warszawie z 11 lutego 2015 r. (sygn. IPPP2/4512-753/15-2/IZ) oraz z 4 listopada 2015 r. (sygn. IPPP2/4512-753/15-2/IZ). W tym ostatnim piśmie czytamy, że: (...) Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę udokumentowanych fakturą VAT wyłącznie w zakresie nabywanych usług marketingowych z uwagi na pośredni wpływ na wysokość osiąganych przez Spółkę obrotów, które są opodatkowane (tj. mają związek z generowaniem sprzedaży opodatkowanej), gdyż została spełniona przesłanka wynikająca z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Natomiast Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków udokumentowanych fakturą VAT dotyczących nabywanych przez Podmioty Trzecie towarów, prezentów o małej wartości, przekazywanych następnie uczestnikom Akcji Promocyjnych, bowiem ta część kwoty stanowi w istocie zapłatę przez Wnioskodawcę za dostawę towarów dokonywaną przez Podmioty Trzecie na rzecz uczestników tych Akcji. Podstawę powyższego rozstrzygnięcia stanowi art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a oraz art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT, gdyż w tej części Wnioskodawca nie nabył towarów. Stanowisko to podzielają także sądy administracyjne, czego przykładem są wyroki NSA z 5 marca 2015 r. (sygn. akt I FSK 302/14), z 21 kwietnia 2015 r. (sygn. akt I FSK 579/14) oraz z 28 lipca 2015 r. (sygn. akt I FSK 1063/13). W tym ostatnim wyroku, odnoszącym się do kwestii odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu kompleksowej usługi reklamowej w zakresie promocji produktów leczniczych, której elementem było także wydanie towarów (nagród, upominków) na rzecz lekarzy i farmaceutów, NSA stwierdził, że: (...) należy zatem przyznać rację organowi, że faktura VAT wystawiona przez zleceniobiorcę na rzecz skarżącej nie dokumentuje jednej złożonej kompleksowej usługi marketingowej, gdyż rzeczywisty charakter transakcji wskazuje na dwa świadczenia, których odbiorcami są dwa odrębne podmioty. W przypadku usługi marketingowej odbiorcą tym jest skarżąca, zaś w przypadku przekazywanych towarów – beneficjenci (lekarze i farmaceuci). Słusznie przy tym zauważono, że skarżąca w odniesieniu do przekazywanych przez zleceniobiorcę towarów nie nabywa prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, lecz występuje jedynie jako podmiot, który dokonuje zapłaty za dostawę towarów dokonywaną przez zleceniobiorcę na rzecz beneficjentów. (...) Z tych to względów należy uznać, że (...) zasadne było uznanie, że w części dotyczącej zapłaconej wcześniej przez zleceniobiorcę ceny nabycia przekazywanych później beneficjentom towarów spółka nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego. VAT 2017 Zasady rozliczania akcji promocyjnych w VAT od 2017 r. nie ulegną zmianie. Podstawa prawna: • art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 2–7, art. 19a ust. 1, art. 20 ust. 5, art. 29a ust. 1, ust. 2, ust. 6 pkt 1, ust. 7 pkt 1, ust. 10 pkt 1 i ust. 13, art. 30a ust. 1, art. 86 ust. 1, art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a), art. 106e ust. 1 pkt 10, art. 106j ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – z 2016 r. poz. 710; z 2016 r. poz. 1579 Aneta Szwęch, ekspert w zakresie podatków i rachunkowości Kluczowe cechy spółki akcyjnej Spółka akcyjna jest kapitałową spółką handlową posiadającą osobowość prawną. Założycielem spółki akcyjnej może być jeden lub większa liczba: osób fizycznych, osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, które posiadają zdolność prawną. Spółki akcyjnej nie może założyć, jako jej jedyny akcjonariusz, jednoosobowa spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka akcyjna jest spółką prawa handlowego, w której wspólnicy uczestniczą w wyniku objęcia akcji wyemitowanych przez spółkę. Kupno akcji spółki akcyjnej w wyniku objęcia akcji wyemitowanych przez spółkę (pierwotne), lub w drodze nabycia istniejących już akcji, na przykład na podstawie umowy sprzedaży (wtórne) powoduje, że właściciel akcji jest wspólnikiem spółki, czyli jej akcjonariuszem. Spółka akcyjna to forma działalności, która: zapewnia anonimowość wspólników spółki akcyjnej, czyli jej akcjonariuszy jest odpowiednia dla dużych przedsięwzięć, w tym firm planujących wejście na giełdę jest obowiązkowa dla niektórych działalności, w tym banków oraz firm ubezpieczeniowych. Wspólnikami spółki akcyjnej są akcjonariusze, którzy posiadają określoną liczbę akcji upoważniających do otrzymywania wyznaczonej części dywidendy. Do założenia spółki akcyjnej wymagany jest kapitał 100 000 złotych. Umowa założycielska spółki akcyjnej Pierwszym krokiem do powstania spółki akcyjnej jest zawarcie umowy założycielskiej, na którą składają się: statut jednostronne oświadczenia o przystąpieniu do spółki zgoda na brzmienie statutu oraz objęcie akcji. Uwaga! Statut spółki nie wywoła skutków prawnych bez złożenia oświadczeń zawierających zgodę na jego brzmienie oraz na objęcie akcji spółki. Statut spółki spółki akcyjnej Statut spółki akcyjnej jest podstawowym dokumentem, w którym uregulowane są prawa i obowiązki założycieli, akcjonariuszy i organów spółki. Do obowiązkowych elementów statutu należy określenie: firmy i siedziby spółki przedmiotu działalności spółki czasu trwania spółki, jeżeli jest oznaczony wysokości kapitału zakładowego kwoty, jaka została wpłacona przed zarejestrowaniem spółki na pokrycie kapitału zakładowego wartości nominalnej akcji i ich liczby ze wskazaniem, czy akcje imienne, czy na okaziciela liczby akcji poszczególnych rodzajów i związanych z nimi uprawnień, jeżeli w spółce będą występować akcje różnych rodzajów nazwisk i imion założycieli spółki liczby członków zarządu i rady nadzorczej albo co najmniej minimalnej lub maksymalnej liczby członków tych organów oraz podmiotu uprawnionego do ustalenia składu zarządu lub rady nadzorczej. W statucie oprócz elementów obowiązkowych mogą znaleźć się również elementy fakultatywne: określenie minimalnej lub maksymalnej wysokości kapitału zakładowego określenie terminów i wysokości wpłat na akcje dodatkowe postanowienia dotyczące treści i formy dokumentu akcji ograniczenie możliwości rozporządzenia akcjami imiennymi określenie uprawnień rady nadzorczej utworzenie kapitałów rezerwowych. Firma - oznaczenie spółki akcyjnej Firma spółki akcyjnej to jej nazwa, która może mieć charakter osobowy, przedmiotowy, fantazyjny lub mieszany. W firmie spółki akcyjnej można umieścić nazwisko lub pseudonim osoby fizycznej, jeśli dzięki temu będzie można wyrazić związek tej osoby z powstaniem lub działalnością spółki akcyjnej. Dodatkowo w firmie spółki musi znaleźć się określenie formy prawnej prowadzonej działalności, czyli słowa „spółka akcyjna” lub skrót „ Rejestracja spółki akcyjnej w KRS Kolejnym warunkiem który musi zostać spełniony, aby spółka akcyjna zaczęła istnieć, jest wpis do rejestru przedsiębiorców. Spółkę akcyjną rejestruje się w Krajowym Rejestrze Sadowym składając wniosek elektronicznie za pośrednictwem Portalu Rejestrów Sądowych. Po rejestracji spółka zgłasza dane uzupełniające do urzędu skarbowego (formularz NIP-8). To dane, których nie trzeba zgłaszać przy rejestracji, takie jak na przykład numery rachunków bankowych, przewidywana liczba pracowników, miejsca prowadzenia działalności oraz szczegółowe dane kontaktowe. Dane te trafiają ZUS, GUS i urzędu skarbowego. Spółka powinna je podać już po rozpoczęciu działalności – w terminie 7 dni (dane dla ZUS) lub w terminie 21 dni (dane dla GUS i urzędu skarbowego) od dnia rejestracji spółki w KRS. Uwaga! Każdy przedsiębiorca ma swój NIP (numer identyfikacji podatkowej, którym posługuje się w kontaktach z urzędem skarbowym) i REGON (to numer w rejestrze Głównego Urzędu Statystycznego). Te numery są nadawane są automatycznie, przy rejestracji spółki w KRS. Informacja o nadaniu NIP może zostać przekazana do KRS w terminie 3 dni. Po zawiązaniu spółki akcyjnej, czyli po objęciu akcji w całości, ale przed wpisem do rejestru przedsiębiorców KRS powstaje spółka akcyjna w organizacji. Organizująca się spółka akcyjna posiada zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych. Oznacza to, że może we własnym imieniu nabywać prawa, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Spółkę w organizacji reprezentuje zarząd, a do chwili jego powołania – ogół założycieli. Spółka akcyjna w organizacji posiada własny majątek, którego wyłącznym właścicielem jest organizująca się spółka. Jest to więc majątek odrębny od majątku akcjonariuszy. Przeczytaj: jak zarejestrować spółkę akcyjną w KRS instrukcję wypełniania wniosków elektronicznych w PRS. Rejestracja w ZUS i zgłoszenie do ubezpieczeń Przy rejestracji, spółka zostanie automatycznie zarejestrowana z ZUS jako płatnik składek na ubezpieczenie społeczne. Nie trzeba wysyłać do ZUS dodatkowych dokumentów. Przeczytaj, jak zarejestrować się w ZUS i zgłosić do ubezpieczeń. Strona internetowa spółki Każda spółka akcyjna ma obowiązek prowadzenia własnej strony internetowej przeznaczonej do komunikacji z akcjonariuszami. Na stronie internetowej powinny znaleźć się takie informacje jak: firma, siedziba i adres spółki, numer KRS, oznaczenie właściwego sądu rejestrowego, NIP oraz wysokość kapitału zakładowego. Ponadto, na stronie powinny się znaleźć wszelkie ogłoszenia spółek wymagane przez prawo oraz statuty tych spółek. Akcje i prawa z nich wynikające Przez akcje należy rozumieć: ogół praw i obowiązków akcjonariusza wobec spółki akcyjnej wynikających z nabycia przez niego udziału w tej spółce papier wartościowy, czyli dokument potwierdzający prawa akcjonariusza. Wspólnik spółki akcyjnej otrzymuje akcje za wkłady wnoszone do spółki. Akcje mogą być obejmowane za wkłady pieniężne lub niepieniężne. Wkład pieniężny to określona kwota przeniesiona na spółkę. Wkładami niepieniężnymi (aporty) są wszelkie wartości majątkowe wnoszone do spółki, które nie są wyrażone w pieniądzu. Jako aport mogą być wnoszone: rzeczy ruchome, nieruchomości, użytkowanie wieczyste, ograniczone prawa rzeczowe, wierzytelności, udziały w spółkach i inne prawa majątkowe. Uwaga! Aportem nie mogą być prawa niezbywalne, na przykład użytkowanie. Do zawiązania spółki akcyjnej konieczne jest: objęcie całości akcji, czyli zobowiązanie się do wniesienia określonych wkładów pokrycie ¼ akcji obejmowanych za wkłady pieniężne przed zarejestrowaniem spółki. Pozostała część wkładów może być wniesiona po zarejestrowaniu spółki. Natomiast wkłady niepieniężne należy wnieść przed upływem roku od dnia rejestracji spółki. Z posiadaniem akcji w spółce akcyjnej wiąże się szereg uprawnień, które przysługują akcjonariuszowi. Wśród tych uprawnień kluczowe są uprawnienia majątkowe i korporacyjne. Do uprawnień majątkowych wynikających z akcji należą: udział w zysku spółki (prawo do dywidendy) możliwość poboru akcji nowej emisji udział w masie likwidacyjnej spółki. Do uprawnień korporacyjnych wynikających z akcji należą: prawo do uczestniczenia na walnym zgromadzeniu prawo do głosu na walnym zgromadzeniu prawo do informacji. Podstawowym podziałem akcji w spółce akcyjnej jest podział na akcje imienne i akcje na okaziciela. Podział akcji na akcje imienne oraz akcje na okaziciela nie jest podziałem na akcje różnego rodzaju, gdyż akcje imienne ucieleśniają takie same prawa pod względem, jak akcje na okaziciela. Podział akcji ze względu na treść prawa z nich wynikającego, to podział na akcje zwykłe i akcje uprzywilejowane. Uwaga! Statut spółki powinien określać liczbę akcji zwykłych i uprzywilejowanych wraz z opisaniem związanych z nimi uprawnień. Uprzywilejowanie akcji powoduje zwiększenie zakresu uprawnień w porównaniu z zakresem uprawnień akcji zwykłego rodzaju. Uprzywilejowanie to może dotyczyć zarówno uprawnień majątkowych, jak i uprawnień korporacyjnych. Kapitał zakładowy spółki akcyjnej Kapitał zakładowy stanowi warunek powstania i istnienia każdej spółki akcyjnej. Jest to suma udziałów (akcji) występujących w spółce. Wszyscy wspólnicy spółki akcyjnej muszą wnieść wkłady do spółki, rozumiane jako określone wartości majątkowe, które zostają przeznaczone na pokrycie całości kapitału zakładowego. Wysokość kapitału zakładowego powinna być ustalona w statucie spółki. Dzięki wyodrębnieniu i pokryciu kapitału zakładowego akcjonariusze są wolni od odpowiedzialności za zobowiązania spółki. Kapitał zakładowy podzielony jest na akcje o równej wartości nominalnej. W praktyce oznacza to, że żadna spółka akcyjna nie może powstać bez zebrania kapitału zakładowego w wysokości wskazanej w statucie. Wysokość kapitału zakładowego musi być wyrażona w walucie polskiej. Uwaga! Minimalna wysokość kapitału zakładowego spółki akcyjnej wynosi 100 tys. zł, a minimalna wartość jednej akcji wynosi 1 grosz. Kapitał zakładowy w spółce akcyjnej realizuje trzy zasadnicze funkcje: funkcję prawną funkcję gospodarczą funkcję gwarancyjną. Funkcja prawna kapitału zakładowego polega na określeniu wspólników (akcjonariuszy) spółki w jej strukturze - kapitał zakładowy jest podstawą uczestniczenia każdego akcjonariusza w spółce. Oznacza to, że akcjonariuszem spółki akcyjnej może zostać osoba, która ma swój udział w jej kapitale zakładowym. Funkcja gospodarcza kapitału zakładowego spółki akcyjnej oznacza, że spółka dysponuje odpowiednimi środkami materialnymi, które pozwalają jej na podjęcie i rozwijanie działalności gospodarczej. Ponadto, kapitał zakładowy pozwala na finansowanie funkcjonowania spółki, co przejawia się – na przykład - w uzyskaniu zdolności kredytowej. Funkcja gwarancyjna kapitału zakładowego spółki akcyjnej oznacza, że jego wysokość pozwala na ocenę pozycji spółki przez jej kontrahentów. Organy spółki akcyjnej Każda spółka akcyjna musi mieć swoje organy. Do obowiązkowych i zarazem najważniejszych organów należy zarząd, walne zgromadzenie akcjonariuszy oraz rada nadzorcza. Ustanowienie pierwszych organów następuje w aktach notarialnych, w których akcjonariusze wyrażają zgodę na zawiązanie spółki, treść statutu oraz objęcie akcji. Statut spółki albo późniejsza uchwała zarządu może wprowadzać podział kompetencji pomiędzy poszczególnymi członkami zarządu. Liczba członków zarządu powinna być ustalona w statucie spółki. Zarząd w spółce akcyjnej pełni dwie najważniejsze kompetencje: reprezentuje spółkę w stosunkach zewnętrznych prowadzi sprawy spółki. Reprezentacja spółki przez zarząd polega na dokonywaniu i przyjmowaniu czynności prawnych za spółkę w stosunkach z osobami trzecimi. Co do zasady każdy członek zarządu ma prawo reprezentować spółkę. Poza zarządem spółkę mogą reprezentować inne osoby: kurator, syndyk masy upadłości, likwidator, a także pełnomocnicy oraz prokurenci. Uwaga! Działania polegające na dokonywaniu czynności prawnych przez zarząd są dokonywane za spółkę, a czynności dokonywane przez inne osoby są czynnościami dokonywanymi w imieniu spółki. Członków zarządu w spółce akcyjnej powołuje i odwołuje rada nadzorcza, o ile statut spółki nie stanowi inaczej. Zarząd może być jednoosobowy lub składać się z wielu członków. Mogą to być osoby wybrane spośród akcjonariuszy lub spoza ich grona. Funkcja członka zarządu może być pełniona za wynagrodzeniem lub nieodpłatnie. Oprócz zarządu w każdej spółce akcyjnej, bez względu na wysokość kapitału zakładowego, czy liczbę akcjonariuszy, musi być ustanowiona rada nadzorcza. Rada nadzorcza w spółce akcyjnej sprawuje nadzór nad działalnością spółki. Rada składa się co najmniej z trzech członków, powoływanych i odwoływanych przez walne zgromadzenie akcjonariuszy, o ile statut spółki nie stanowi inaczej. Ostatnim obligatoryjnym organem i zarazem stanowiącym w najważniejszych sprawach spółki akcyjnej jest walne zgromadzenie akcjonariuszy. Walne zgromadzenie składa się ze wszystkich akcjonariuszy, którzy wspólnie decydują o sprawach strategicznych dla spółki. Do podstawowych i najważniejszych kompetencji walnego zgromadzenia należy podejmowanie uchwał odnośnie do: rozpatrzenia i zatwierdzenia sprawozdania zarządu z działalności spółki udzielenia absolutorium członkom organów spółki z wykonania przez nich obowiązków nabycia i zbycia nieruchomości, użytkowania wieczystego lub udziału w nieruchomości decyzji co do dalszego istnienia spółki zmiany statutu spółki. Odpowiedzialność w spółce akcyjnej Spółka akcyjna odpowiada całym swoim majątkiem za zobowiązania, które ja obciążają. Zasadą jest, że w przypadku spółki akcyjnej nie ma odpowiedzialności po stronie akcjonariuszy (wyjątek – spółka akcyjna w organizacji). Akcjonariusze nie odpowiadają za zobowiązania spółki. Akcjonariusz w praktyce ryzykuje jedynie utratą wniesionego wkładu. Podatki i księgowość w spółce akcyjnej Spółka akcyjna jest podatnikiem VAT. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) płacony jest przez samą spółkę akcyjną od dochodów osiągniętych w danym roku podatkowym. Ponadto akcjonariusze spółki płacą podatek (19%) od wypłacanych im dywidend i innych dochodów pochodzących z udziału w zyskach osób prawnych (na przykład dochód z umorzenia udziałów). W spółce akcyjnej wymagane jest prowadzenie pełnej księgowości, publikowanie rocznych raportów finansowych oraz dokonywanie audytu. Przeczytaj: więcej o podatku CIT kto i kiedy musi składać sprawozdania finansowe. Rozwiązanie spółki Rozwiązanie spółki polega na tym, że wspólników przestaje wiązać dążenie do osiągnięcia wspólnego celu, jakim jest prowadzenie przedsiębiorstwa. Po podjęciu decyzji o rozwiązaniu spółki celem wspólników powinno być zakończenie i podsumowanie prowadzonej działalności oraz rozliczenie zysków i strat poniesionych przez spółkę. Przeczytaj więcej o rozwiązaniu i likwidacji spółek wpisanych do KRS. Informacje o tym, jak funkcjonuje giełda papierów wartościowych (GPW), większość ludzi czerpie z hollywoodzkich filmów. Giełda kusi możliwością uzyskania przyszłych zysków. Jednak tylko niewielki procent społeczeństwa wie, jak kupić akcje, jak założyć rachunek inwestycyjny, czym są obligacje, certyfikaty inwestycyjne lub ETF-y. Liczba koniecznych do przyswojenia terminów i skrótów zniechęca do inwestycji kapitałowych. Tymczasem kupowanie akcji nie jest tak trudne, jak może się wydawać przy pierwszych próbach poznania systemu transakcyjnego GPW. Zarabianie na giełdzie papierów wartościowych nie jest zarezerwowane tylko dla zaawansowanych inwestorów. Nowe mechanizmy wspomagające operacje giełdowe sprawiły, że kupowanie akcji zyskuje na popularności. Każdy może zdobyć wiedzę o tym, czym są i jak działają akcje, jak obracać obligacjami i innymi instrumentami finansowymi. Contents1 Jak kupić akcje w czterech krokach?2 Najlepsze giełdy 20223 Jak kupić akcje – poradnik krok po Krok 1: załóż konto Krok 2: potwierdź Krok 3: wpłać Krok 4: kup akcje!4 Gdzie kupić akcje bez prowizji? Kup akcje spółki na Plusy: Minusy: Kupno akcji na Plusy: Minusy: Handluj akcjami dzięki Plusy: Minusy: Kup akcje na Plusy: Minusy:5 Od czego zacząć przygodę z inwestowaniem na giełdzie?6 Słownik podstawowych terminów Giełda papierów Prospekt Pierwotny i wtórny rynek papierów Papiery Indeks Prawa do Kontrakty Prawo Analiza Analiza Analiza Day Inwestowanie pasywne i Fundusz Zlecenie kupna lub sprzedaży7 – najlepsza platforma do zakupu akcji8 FAQ – Najczęściej zadawane Jak kupić akcje w Internecie? Jakimi aktywami można obracać na giełdzie? Co to jest spread? Czym jest portfel inwestycyjny? Jak kupić akcje w czterech krokach? Załóż konto na Potwierdź tożsamość. Zasil rachunek inwestycyjny. Kup akcje wybranego przedsiębiorstwa! Najlepsze giełdy 2022 Liczba Transakcji100za Rok4 Brokerzy spełniający twoje kryteria4 Brokerzy spełniający twoje kryteriaOpłaty (za 12 miesięcy)€ prowizji za wpłaty i wypłatyBardzo dobra obsługa klientaMinimalny depozyt wynosi jedynie 20 EUROpłaty Roczne 0 € za Miesiąc Opłaty (za 12 miesięcy)€ (za 12 miesięcy)€ prowizji za handel akcjami i ETF-amiPrzyjazna i łatwa w obsłudze platformaBroker podlega regulacjom organów państwowychOpłaty Roczne 0 € za Miesiąc Opłaty (za 12 miesięcy)€ (za 12 miesięcy)€ przyjazna dla początkujących inwestorówAplikacja na iOS i AndroidOpłaty Roczne 0 € za Miesiąc Opłaty (za 12 miesięcy)€ (za 12 miesięcy)€ materiały szkoleniowePrzyjazna dla użytkownika platformaOpłaty Roczne 0 € za Miesiąc Opłaty (za 12 miesięcy)€ Jak kupić akcje – poradnik krok po kroku Inwestor, który dysponuje podstawową wiedzą na temat funkcjonowania rynku akcji, zadaje sobie pytanie: jak kupić akcje i jak nimi obracać? Drogę do zakupu pierwszego pakietu akcji na platformie przedstawimy w czterech krokach. Postępuj według instrukcji, a już za kwadrans zrealizujesz pierwszą transakcję. Krok 1: załóż konto inwestycyjne Wejdź na oficjalną stronę internetową i załóż konto inwestycyjne. Jest ono konieczne, aby kupować akcje i inne rodzaje papierów wartościowych. Jeżeli klikniesz przycisk „Handluj teraz” pojawi się formularz rejestracyjny, do którego należy wpisać adres e-mail i hasło. prywatnych inwestorów traci pieniądze podczas handlu CFD u tego brokera. Musisz liczyć się z wysokim ryzykiem utraty swoich pieniędzy. Krok 2: potwierdź tożsamość Wprowadzone dane należy zweryfikować, aby uniknąć błędów w rejestracji. W tym celu poprosi Cię o przesłanie skanu dowodu tożsamości oraz dokumentu potwierdzającego adres zamieszkania (może to być rachunek za media lub wyciąg z konta bankowego). Weryfikacja potrwa kilka minut. Po tym czasie Twoje konto maklerskie stanie się aktywne. Aby kupno akcji stało się technicznie możliwe, wykonaj kolejny krok. Krok 3: wpłać depozyt Chcesz kupić akcje wybranej spółki lub inne aktywa? Twój rachunek inwestycyjny nie może być pusty. Po uzyskaniu pozytywnej weryfikacji, wpłać pieniądze na swoje konto. Pierwsza minimalna wpłata wynosi 20 EUR, 20 USD, 20 GBP, 1500 RUB lub 100 PLN. Aby zasilić konto na platformie wykorzystasz wiele różnych metod: karty debetowe, karty kredytowe, Przelewy24, przelewy bankowe. Krok 4: kup akcje! Masz już środki na swoim koncie? Najwyższy czas, aby kupić akcje spółki, która rokuje najwyższą stopę zwrotu. Odnajdziesz ją w wyszukiwarce Nie masz swoich faworytów? Sprawdź notowania i poszukaj możliwości zakupu akcji rokujących długoterminowy wzrost rentowności (np. przeczytaj, jak kupić akcje Amazon) lub okazji do szybkiego zysku (dowiedz się więcej o najlepszych akcjach farmaceutycznych). Możesz nie tylko kupować, lecz także sprzedawać akcje, czyli prowadzić pełnoprawne inwestycje kapitałowe. prywatnych inwestorów traci pieniądze podczas handlu CFD u tego brokera. Musisz liczyć się z wysokim ryzykiem utraty swoich pieniędzy. Gdzie kupić akcje bez prowizji? Już wiesz, jak kupić akcje. Teraz pora na decyzję, gdzie założyć rachunek inwestycyjny. Najtańsze są elektroniczne platformy do handlu papierami wartościowymi. Oferują niskie opłaty, są dostępne 24/7. Zainwestujesz bez wychodzenia z domu – na smartfonie lub komputerze. Ich zaletą jest łatwość obsługi i szeroki pakiet usług dodatkowych. Oto trzy warte polecenia platformy do zakupu akcji, które nie pobierają prowizji: Kup akcje spółki na jest młodą platformą. Istnieje od 2016 r. i dynamicznie rozwija swoją działalność. Obecnie z korzysta ponad 2 mln użytkowników. Giełda jest regulowana przez FCA i CySEC. Oferuje ponad 3000 instrumentów finansowych, w tym szczególnie szeroką gamę kontraktów CFD na akcje, na kryptowaluty, fundusze ETF, towary oraz indeksy. Oznacza to, że ​​inwestorzy mogą zarabiać na wzrostach i spadkach cen wymienionych aktywów, lecz nie są ich właścicielami. nie jest bezpłatny, lecz ma bardzo przystępne ceny. Warto podkreślić, że nie pobiera prowizji, a jego spready są niskie. To platforma intuicyjna i przyjazna użytkownikom, co przyciąga do niej początkujących traderów. Oferuje liczne narzędzia wykorzystujące sztuczną inteligencję, w tym zaawansowane instrumenty analityczne. Kładzie też nacisk na edukację: możesz założyć konto demo i sprawdzać różne strategie inwestycyjne bez ryzyka utraty kapitału. Poznaj opinie o prywatnych inwestorów traci pieniądze podczas handlu CFD u tego brokera. Musisz liczyć się z wysokim ryzykiem utraty swoich pieniędzy. Kupno akcji na eToro Platforma eToro zadebiutowała w 2007 r. Obecnie korzysta z niej ponad 20 milionów użytkowników ze 140 krajów. Na eToro możesz prowadzić inwestycje kapitałowe bez prowizji i śledzić notowania akcji na ponad 2400 światowych rynków. Kluczem do sukcesu eToro stały się: łatwa obsługa, pełna transparentność i bezpieczeństwo operacji. Giełda jest monitorowana i podlega nadzorowi zewnętrznych instytucji finansowych. Jednym z powodów popularności eToro jest przystosowanie platformy giełdowej do potrzeb nowicjuszy. Inwestycje kapitałowe nie są bardziej skomplikowane od obsługi klasycznego konta bankowego. Platforma eToro umożliwia wprowadzanie zleceń na giełdę nawet przez początkujących inwestorów: sprzedający papiery wartościowe i inne aktywa nie muszą mieć specjalistycznej wiedzy na temat tego, jak działają akcje. Na eToro rozpoczniesz również handel kryptowalutami – w obrocie znajduje się Bitcoin, Ethereum, XRP, Litecoin i kilkanaście innych. Obok nich, bardzo popularne są transakcje CFD na kryptowaluty. Platforma eToro oferuje wiele interesujących narzędzi. Zwróć uwagę przede wszystkim na Copy Trading. Dzięki niemu początkujący inwestor może śledzić i kopiować poczynania doświadczonego tradera, np. sprzedać akcje lub kupić inne aktywa w takiej samej ilości i w tym samym momencie. Ma pewność, że transakcja przyniesie zysk, albo przynajmniej ograniczy straty. Operacje są w pełni zautomatyzowane: wystarczy wybrać tradera, a resztą zajmie się algorytm. Drugim interesującym narzędziem jest Copy Portfolios, czyli starannie zdywersyfikowany portfel inwestycyjny. Początkujący handlowcy skorzystają z portfolio, którym zarządzają specjalistyczne algorytmy i zespół doświadczonych inwestorów. Kontrakty CFD są złożonymi instrumentami finansowymi. Wykorzystanie dźwigni finansowej niesie ze sobą wysokie ryzyko. 68% inwestorów detalicznych traci pieniądze, handlując kontraktami CFD u tego dostawcy. Handluj akcjami dzięki Alvexo Broker Alvexo prowadzi swoją działalność od 2014 roku. Aktualnie z jego usług regularnie korzysta ponad 1,5 miliona użytkowników. Jeżeli chodzi o ofertę, masz do dyspozycji więcej niż 450 aktywów z różnych rynków w postaci kontraktów CFD. Znajdziesz tu nie tylko akcje, ale również waluty tradycyjne, kryptowaluty, surowce i inne. Co więcej, Alvexo przygotowało usługę, która sprawdzi się w rękach każdego — niezależnie od doświadczenia. Wynika to z faktu, że oprócz nowoczesnej i przystępnej autorskiej platformy transakcyjnej, użytkownicy mają do wyboru również bardziej zaawansowanego MetaTradera 4. Ponadto warto również wspomnieć o Alvexo Plus, czyli usłudze, w której znajdziesz sygnały handlowe do copy tradingu. Dzięki nim zarobisz na doświadczeniu innych traderów. Ostatnią, ale nie mniej ważną zaletą Alvexo jest to, że nie pobiera prowizji od transakcji. Obowiązują jedynie konkurencyjne spready; Kup akcje na Libertex Założony w 1997 r. Libertex jest jedną z najstarszych elektronicznych platform tradingowych. Dlaczego warto kupić akcje na Libertex? Broker był wielokrotnie nagradzany, za publikowanie materiałów edukacyjnych na temat inwestycji kapitałowych. Aktualnie z serwisu korzysta ponad 2 mln użytkowników. Libertex udostępnia szeroką gamę zaawansowanych narzędzi analitycznych dla zawodowych traderów oraz aplikacji ułatwiających inwestowanie. Na przykład Sentiment Index umożliwia monitorowanie zmian w proporcjach zakupów i sprzedaży innych handlowców, w wybranym przedziale czasowym. Z kolei Central Trading wspiera traderów w rozwiązywaniu problemów matematycznych. Mobilne inwestowanie wspomaga TradeCloud – aplikacja pozwala korzystać z rachunku inwestycyjnego za pośrednictwem dowolnego urządzenia mobilnego i systemu operacyjnego. Libertex zaspokaja oczekiwania handlowców na różnych poziomach zaawansowania. Jest ceniony za wysokiej jakości zabezpieczenia i ostrzeżenia przed ryzykownymi transakcjami. Przeczytaj recenzję Libertex! Kontrakty CFD są złożonymi instrumentami finansowymi. Wykorzystanie dźwigni finansowej niesie ze sobą wysokie ryzyko. inwestorów detalicznych traci pieniądze, handlując kontraktami CFD u tego dostawcy. Od czego zacząć przygodę z inwestowaniem na giełdzie? Zaletą inwestycji kapitałowych jest to, że dają możliwość szybkiego wzbogacenia się. Jednak realizacja celu wymaga solidnego przygotowania merytorycznego. Zakup akcji często kończy się stratą, bo dominujący na danej giełdzie gracze bez skrupułów wykorzystują niską świadomość inwestorów detalicznych. Aby zostać inwestorem giełdowym, śledź publikacje poświęcone giełdzie papierów wartościowych. Dowiedz się, jak stworzyć strategię inwestycji, jak doświadczeni gracze analizują sprawozdania finansowe spółek, na jakiej podstawie obstawiają wzrosty i spadki wartości transakcji etc. (tutaj przeczytasz, jak kupić akcje GameStop) Następnym etapem jest „inwestowanie na sucho”, czyli obstawianie kursów bez zaangażowania finansowego. Do tego celu służą liczne symulatory giełdy i procesów inwestowania. Uczą, jak kupić akcje i jak nimi obracać. Pozwalają również na trening powściągania emocji, które towarzyszą inwestowaniu. Od zachowania trzeźwej oceny sytuacji zależy sukces lub porażka – zysk lub strata zainwestowanych funduszy. Proces zdobywania wiedzy i budowania kompetencji zacznij od zrozumienia podstawowych terminów giełdowych. Bez nich trudno czytać ze zrozumieniem branżowe newsy, czy zarządzać aktywami na indywidualnym rachunku maklerskim. Przegląd najważniejszych pojęć giełdowych znajduje się w zamieszczonym niżej słowniczku. Pozwoli Ci lepiej rozumieć zagadnienia prezentowane w artykule. prywatnych inwestorów traci pieniądze podczas handlu CFD u tego brokera. Musisz liczyć się z wysokim ryzykiem utraty swoich pieniędzy. Słownik podstawowych terminów giełdowych Giełda papierów wartościowych To miejsce (fizyczny budynek i przestrzeń wirtualna) przeznaczone do dokonywania transakcji kupna i sprzedaży instrumentów finansowych, w tym szczególnie papierów wartościowych. Giełda nadzoruje sprawne przeprowadzanie transakcji, dba o ich zgodność z prawem, lecz nie ponosi odpowiedzialności za zyski i straty poszczególnych inwestorów i spółek akcyjnych. Na polskim rynku akcji działa tylko jedna giełda z siedzibą w Warszawie. Prospekt emisyjny To dokument informujący o różnych aspektach działalności spółki, która chce wejść na giełdę papierów wartościowych. Obowiązek opublikowania prospektu emisyjnego dotyczy oferty publicznej. Jeżeli akcje są emitowane w ramach oferty prywatnej, skierowanej do ograniczonej liczby nabywców, wystarczy opracowanie memorandum informacyjnego. W prospekcie emisyjnym znajdują się informacje dotyczące papierów wartościowych, składu zarządu spółki, jej aktualnej sytuacji ekonomicznej i perspektyw rozwoju. Prospekt emisyjny, po sprawdzeniu i zatwierdzeniu przez Komisję Nadzoru Finansowego, zachowuje ważność przez 12 miesięcy. To jedno z ważniejszych źródeł informacji, które wykorzystują inwestorzy do przeprowadzenia analizy fundamentalnej wartości akcji. Pierwotny i wtórny rynek papierów wartościowych Na rynku pierwotnym odbywają się transakcje zakupu papierów wartościowych przez subskrybentów (pierwotnych nabywców). Pośrednikiem w transakcjach są domy maklerskie lub banki, które prowadzą działalność maklerską. Natomiast na rynku wtórnym instrumenty finansowe przechodzą z rąk nabywców pierwotnych do kolejnych inwestorów. Te transakcje nie powodują już dopływu kapitału do emitenta papierów wartościowych. prywatnych inwestorów traci pieniądze podczas handlu CFD u tego brokera. Musisz liczyć się z wysokim ryzykiem utraty swoich pieniędzy. Papiery wartościowe Często nazywane są też instrumentami finansowymi. Mogą być fizycznymi dokumentami lub zapisami w systemie informatycznym (wersja elektroniczna papierów wartościowych), które ucieleśniają prawa majątkowe. Ich właścicielem jest osoba wskazana w dokumencie (lub okaziciel). W obrocie giełdowym znajdują się akcje, obligacje, prawa do akcji (PDA), ETF-y, certyfikaty inwestycyjne i wiele innych produktów. Indeks giełdowy To wartość, która jest obliczana na podstawie wyceny wybranych spółek giełdowych. Najbardziej znanym indeksem na świecie jest Dow Jones Industrial Average, który podaje notowania 30 największych amerykańskich przedsiębiorstw. Jego polskim odpowiednikiem jest WIG20. Poza indeksami najważniejszych spółek istnieją też indeksy branżowe, np. TECHWIG – indeks obejmujący spółki z Segmentu Innowacyjnych Technologii SiTECH. Indeksy pozwalają śledzić koniunkturę całej giełdy papierów wartościowych lub spółek z wybranego sektora. Portfel Inna nazwa: portfolio; To aktywa, które posiada dany inwestor. Mogą być nimi akcje, obligacje, gotówka, złoto, nieruchomości i surowce. prywatnych inwestorów traci pieniądze podczas handlu CFD u tego brokera. Musisz liczyć się z wysokim ryzykiem utraty swoich pieniędzy. Bessa Jest znana jako rynek niedźwiedzia (bear market), czyli długotrwały spadek notowań na giełdzie. Bessa może być ograniczona do konkretnej spółki, firm z jednego sektora gospodarki lub dotyczyć ogółu spółek notowanych na giełdzie. Zwyczajową granicą, od której zaczyna się bessa, jest spadek kursu, który przekracza 20%. Bessa może trwać kilka tygodni, ale również kilka lat. Hossa Odwrotność bessy, czyli długotrwałe wzrosty notowań papierów wartościowych. Jej symbolem jest byk – hossa to rynek byka (bull market). Standardowo hossa trwa od kilku miesięcy do kilku lat. Spread Pojęcie funkcjonujące w odniesieniu do transakcji realizowanych na giełdzie, w ramach platformy transakcyjnej, w kantorze walutowym i banku. Spread bid ask jest różnicą między aktualną ceną zakupu akcji (ask) a ceną sprzedaży (bid). Wąski spread oznacza zysk dla inwestora. prywatnych inwestorów traci pieniądze podczas handlu CFD u tego brokera. Musisz liczyć się z wysokim ryzykiem utraty swoich pieniędzy. ETP Exchange Traded Products (czyli produkty strukturyzowane) są zaawansowanymi instrumentami finansowymi, których wartość zależy od zmian ceny instrumentu bazowego (tj. surowce, akcje czy indeksy giełdowe). ETP pozwalają zarabiać zarówno na wzrostach, jak i na spadkach. ETF Jednostki ETF (Exchange Traded Funds) lokują się pomiędzy akcjami i tradycyjnymi funduszami inwestycyjnymi. Z ostatnimi łączy je to, że są koszykiem papierów wartościowych. Każda jednostka ETF to portfel akcji, który odtwarza strukturę odpowiedniego indeksu. Dzięki temu ETF-ami można obracać tak samo, jak akcjami – kupisz je i sprzedaż w dowolnym momencie. Wartość jednostki ETF jest obliczana w czasie rzeczywistym i podawana na bieżąco. Akcje Najpopularniejszy rodzaj papierów wartościowych. Akcje notowane na giełdzie to, w największym uproszczeniu, prawa do udziału w kapitale zakładowym spółki akcyjnej. Emisja akcji służy przedsiębiorstwu do pozyskania funduszy. Inwestor, który decyduje się na kupno akcji, otrzymuje prawa majątkowe i niemajątkowe. Z posiadania praw majątkowych wynika przede wszystkim regularna wypłata dywidendy. Inwestor nabywa też prawa do poboru akcji w nowej emisji, a w przypadku likwidacji spółki uczestniczy w podziale jej majątku. Prawa niemajątkowe oznaczają prawo głosu (liczba głosów proporcjonalna do liczby akcji) na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy. Z tytułu posiadania akcji wynika też prawo żądania informacji i zaskarżania uchwał walnego zgromadzenia. Dla posiadacza niewielkiej liczby akcji najważniejsza jest dywidenda, którą spółka wypłaca akcjonariuszom oraz zyski związane z długotrwałym wzrostem kursów (hossa). Kursy akcji mogą zmieniać się bardzo dynamicznie, również na niekorzyść inwestorów (bessa). W związku z tym akcje zaliczane są do papierów wartościowych o wysokim poziomie ryzyka. Na rynek akcji ma wpływ wiele czynników, które nie wynikają wyłącznie z przemian w spółce, z jej rzeczywistej kondycji ekonomicznej. Ich powodem mogą być zmiany gospodarcze o zasięgu globalnym, a także niezwykle trudne do przewidzenia zmiany nastrojów inwestorów. prywatnych inwestorów traci pieniądze podczas handlu CFD u tego brokera. Musisz liczyć się z wysokim ryzykiem utraty swoich pieniędzy. Prawa do akcji To papier wartościowy, który gwarantuje prawo do zakup akcji z nowej emisji spółki publicznej. Powstaje w momencie przydzielenia akcji, a wygasa w chwili, gdy zostaną one zarejestrowane przez krajowy depozyt papierów wartościowych lub po odmowie wpisu podwyższenia kapitału zakładowego do rejestru przedsiębiorców (dokładnie w chwili uprawomocnienia się wyroku sądu rejestrowego). Obligacje Jeden ze sposobów pozyskiwania funduszy przez rząd (obligacje skarbowe), samorząd (obligacje komunalne) lub podmiot prawny (obligacje przedsiębiorstw). W największym uproszczeniu jest to papier dłużny emitowany w celu pozyskania kapitału w zamian za obietnicę spłaty w oznaczonym czasie wraz z zadeklarowanymi odsetkami. Istnieją obligacje długoterminowe i krótkoterminowe. Ten typ papierów dłużnych może mieć też zróżnicowane oprocentowanie – zarówno stałe, jak i indeksowane. Kontrakty terminowe Umowy sprzedaży, w których sprzedający zobowiązują się sprzedać, a kupujący nabyć akcje spółki w określonej ilości, po cenie ustalonej w momencie zawarcia transakcji lub dokonać równoważnego rozliczenia finansowego. Kontrakty terminowe zabezpieczają przed ryzykiem związanym z gwałtownymi zmianami cen. prywatnych inwestorów traci pieniądze podczas handlu CFD u tego brokera. Musisz liczyć się z wysokim ryzykiem utraty swoich pieniędzy. Opcje Należą do pochodnych instrumentów finansowych. Dają prawo zakupu lub sprzedaży instrumentu bazowego ( opcje na kursy walut, opcje na obligacje, opcje na akcje, opcje na indeksy) po wcześniej ustalonej cenie (cena wykonania). Dywidenda To zyski wypracowane przez spółki akcyjne, które są dzielone proporcjonalnie pomiędzy wszystkich akcjonariuszy. Decyzja o podziale zysków i wysokości wypłaty dywidendy zależy od tego, co postanowi walne zgromadzenie spółki. Akcjonariusze nie muszą wypłacać dywidendy za każdym razem, gdy pojawia się zysk. Mogą przeznaczyć fundusze w całości lub części na uzgodnione cele. Spółki zazwyczaj nie wypłacają dywidend, gdy planują skup własnych akcji, zwiększenie zatrudnienia lub inwestycje. Prawo poboru Prawo zabezpieczające interesy dotychczasowych inwestorów: mogą oni kupić akcje z nowej emisji spółki w ilości proporcjonalnej do już posiadanych aktywów. Dzięki temu inwestor zachowuje procentowy udział w spółce, co może być konieczne np. do utrzymania wpływu na decyzje walnego zgromadzenia. prywatnych inwestorów traci pieniądze podczas handlu CFD u tego brokera. Musisz liczyć się z wysokim ryzykiem utraty swoich pieniędzy. Analiza fundamentalna To najbardziej podstawowa metoda oceny sytuacji finansowej spółek notowanych na giełdzie papierów wartościowych. Dane do analizy fundamentalnej pochodzą z prospektu emisyjnego, publikowanych przez spółkę raportów finansowych, analiz rynkowych dostarczanych przez instytucje finansowe lub niezależnych analityków. Po uporządkowaniu i przeanalizowaniu danych można wskazać te wartości i tendencje, które realnie wpływają na wycenę aktywów giełdowych. Cały proces ma na celu przeprowadzenie wyceny akcji – alternatywnej wobec ceny giełdowej. Jeżeli wartość wyceny uzyskanej w wyniku analizy fundamentalnej jest wyższa od kursu giełdowego, to można bez ryzyka wejść w posiadanie akcji. Taka transakcja niemal na pewno przyniesie zysk. Gdy cena jest niższa od wartości giełdowej, rozsądny inwestor natychmiast sprzedaje akcje lub powstrzymuje się od zakupu aktywów, które są mocno przewartościowane. Analiza fundamentalna przynosi najlepsze efekty, gdy chodzi o inwestycje długoterminowe. W krótkich okresach mogą występować znaczne wahania kursów, które nie odzwierciedlają wartości uzyskanych w trakcie analizy fundamentalnej. Analiza techniczna Często nazywana jest analizą wykresów, ponieważ skupia się wyłącznie na graficznych przedstawieniach historycznych kursów jakiegoś papieru wartościowego. Jej celem jest obserwacja i próba uchwycenia stałych, powtarzających się schematów – sekwencji wzrostów i spadków notowań. Analiza techniczna nie bierze pod uwagę raportów spółki, jej otoczenia biznesowego, czynników makroekonomicznych i wielu innych danych. Wynika to z założenia, że rynek dyskontuje wszystkie możliwe oddziaływania – że ceny na giełdzie odzwierciedlają oddziaływania wszystkich możliwych zmiennych, a tym samym oddają realną wartość kluczowym założeniem analizy technicznej jest przekonanie, że ceny podlegają trendom. Należy to rozumieć w ten sposób, że ceny w pewnych okresach spadają, rosną lub utrzymują tendencję horyzontalną, a do zmiany dochodzi dopiero wtedy, gdy pojawią się wyraźne sygnały oznajmujące odwrócenie trendu. Trzecie założenie mówi o powtarzalności zachowań inwestorów: zakup i sprzedaż akcji odbywa się według określonych schematów, które następują w możliwych do nazwania i analizy sekwencjach. Analiza fundamentalna pozwala ocenić, czy warto kupić akcje, czy lepiej je sprzedać. Natomiast analiza wykresów przynosi odpowiedź na pytanie, kiedy sprzedawać, a kiedy kupować akcje. Analiza techniczna daje najlepsze efekty przy ocenie krótkoterminowych wahań kursów. Analiza portfelowa Celem każdego inwestora jest osiągnięcie jak największego zysku przy możliwie najmniejszym ryzyku. Aby osiągnąć ten cel, konieczna jest analiza portfelowa i dywersyfikacja finansów osobistych. Jeżeli w portfelu znajdują się akcje jednej spółki lub kilku spółek z jednego sektora gospodarki, to w przypadku kryzysu inwestor traci na wszystkich swoich aktywach. Natomiast inwestując w bardzo różne aktywa, np. jednocześnie w akcje, obligacje i złoto, można zminimalizować ryzyko utraty funduszy. Zasadę dywersyfikacji portfela określa popularne powiedzenie graczy giełdowych: „Nie wkładaj wszystkich jajek do jednego koszyka”. prywatnych inwestorów traci pieniądze podczas handlu CFD u tego brokera. Musisz liczyć się z wysokim ryzykiem utraty swoich pieniędzy. Day trading Tym mianem określa się strategię bardzo szybkiego, krótkoterminowego inwestowania w instrumenty finansowe. Day trader otwiera i zamyka wiele pozycji w ciągu jednego dnia. Celem tych operacji jest osiągnięcie zysków, które wynikają z wahań kursów notowań danego instrumentu w czasie jednej sesji giełdy. Day trading jest strategią obarczoną dużym ryzykiem, która wymaga bieżącego śledzenia sesji giełdowej i błyskawicznego reagowania na zmiany wycen. Inwestorów, którzy stają się traderami, przyciąga możliwość szybkiego wzbogacenia się. Należy pamiętać, że równie szybko można stracić zainwestowane pieniądze. Inwestowanie pasywne i aktywne Aktywność lub pasywność inwestowania może dotyczyć sposobu konstruowania portfela i częstotliwości dokonywania transakcji. Inwestowanie aktywne oznacza, że inwestor mający możliwość osobistego zarządzania portfelem nie korzysta z gotowych rozwiązań, lecz sam buduje strukturę swoich aktywów. Dokonuje też częstych transakcji kupna i sprzedaży, które są reakcją na zmiany kursów i trendów na giełdzie. Inwestor pasywny stosuje taktykę „kup i trzymaj”: okres posiadania akcji może trwać kilka, a nawet kilkanaście lat. Inwestując długoterminowo, można zyskać większe bezpieczeństwo lokowanych funduszy. Na poziomie konstrukcji portfela nastawienie pasywne może przejawiać się w korzystaniu z gotowych, sprawdzonych rozwiązań, proponowanych np. przez biura maklerskie. Obie strategie mają swoje wady i zalety. Zachowując się pasywnie i nastawiając na inwestycje długoterminowe, nie można oczekiwać szybkich i wysokich zysków. Z kolei inwestowanie aktywne oferuje odpowiednio większe profity, lecz wiąże się też ze znacznie większym ryzykiem. Każdy, kto obraca instrumentami finansowymi, powinien na własne potrzeby stworzyć strategię inwestycji i konsekwentnie ją stosować. Fundusz inwestycyjny Jest to forma zbiorowego inwestowania, którą tworzy Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych, a funkcje kontrolne pełni Komisja Nadzoru Finansowego. Fundusz zbiera wkłady finansowe wielu mniejszych inwestorów i wykorzystuje efekt skali do osiągania potencjalnie większych zysków. Zapewnienia też większe bezpieczeństwo niż ma to miejsce przy inwestycjach bezpośrednich. Fundusze, podobnie jak indywidualni gracze giełdowi, mogą inwestować pasywnie lub aktywnie, a co za tym idzie oferować niższe lub wyższe ryzyko (fundusze bezpieczne, zrównoważone, elastyczne i agresywne) oraz zróżnicowane zyski. Wszystkie fundusze inwestycyjne dzielą się na otwarte (FIO) o zamknięte (FIZ). W przypadku FIO każda kwota wpłacona do funduszu inwestycyjnego zostaje przeliczona na jednostki uczestnictwa i zapisana na rachunku inwestora. Wartość jednostki uczestnictwa zmienia się w czasie, zależnie od bieżącej wyceny aktywów. Inwestor może w każdej chwili zażądać ich wykupu, natomiast nie może nimi obracać na rynku. Inaczej jest w przypadku FIZ: udział w funduszu zamkniętym potwierdza certyfikat inwestycyjny, który ma charakter papieru wartościowego. Dzięki temu certyfikaty mogą być przedmiotem obrotu giełdowego i pozagiełdowego. Wybór pomiędzy FIZ i FIO jest zależny od stopnia samodzielności inwestora, czasu inwestycji, zakładanego zysku i wielu innych czynników. Dla wielu inwestorów kluczową kwestią jest podzielność jednostek uczestnictwa i niepodzielność certyfikatów inwestycyjnych. Oznacza to, że do FIO może przystąpić każdy, niezależnie od posiadanych funduszy, natomiast FIZ mogą mieć progi wejścia dostępne tylko dla dużych inwestorów. prywatnych inwestorów traci pieniądze podczas handlu CFD u tego brokera. Musisz liczyć się z wysokim ryzykiem utraty swoich pieniędzy. Zlecenie kupna lub sprzedaży Aby dokonać na giełdzie sprzedaży lub zakupu papierów wartościowych, inwestor musi złożyć zlecenie za pośrednictwem biura maklerskiego. W zleceniu określa liczbę jednostek konkretnego instrumentu finansowego, które staną się przedmiotem transakcji, cenę zakupu i czas ważności zlecenia. Najpopularniejsze typy zleceń giełdowych to: Zlecenia PKC (po każdej cenie) – to polecenie, aby kupować lub sprzedawać akcje niezależnie od tego, jak korzystna (lub niekorzystna) jest aktualna cena; Zlecenia z limitem – w przypadku zleceń sprzedaży limit dotyczy najniższej ceny, a w przypadku kupna limit jest określeniem najwyższej ceny, za jaką inwestor decyduje się kupić akcje spółki; Zlecenia PCR (po cenie rynkowej) – cena rynkowa rozumiana jest jako aktualnie najniższa cena na rynku; Zlecenia STOP (z limitem aktywacji) – limit aktywacji to cena akcji przy której zaczyna się zakup lub sprzedaż. Jeżeli limit nie zostanie osiągnięty w czasie obowiązywania zlecenia, to może nie dojść do wykonania żadnej operacji. Przeczytaj również, jak kupić akcje Tesla! – najlepsza platforma do zakupu akcji prywatnych inwestorów traci pieniądze podczas handlu CFD u tego brokera. Musisz liczyć się z wysokim ryzykiem utraty swoich pieniędzy. FAQ – Najczęściej zadawane pytania Jak kupić akcje w Internecie? Wejdź na stronę jednej z platform inwestycyjnych, które obsługują klientów indywidualnych. Załóż konto i przelej na nie pieniądze. Jeżeli skorzystasz usług portalu proces rejestracji nie zajmie Ci więcej niż kwadrans. Portal nie pobiera prowizji od transakcji. Jakimi aktywami można obracać na giełdzie? Handel na giełdzie dotyczy przede wszystkim papierów wartościowych. W tej grupie znajdują się akcje, obligacje, certyfikaty inwestycyjne, prawa poboru, prawa do akcji, ETF-y. Na giełdzie można też handlować instrumentami finansowymi, np. opcjami i kontraktami terminowymi. Co to jest spread? Spread nazywany jest różnicą pomiędzy aktualną ceną kupna aktywów (wyższa) i ceną sprzedaży (niższa). Szeroki spread oznacza dla tradera stratę, a wąski zysk. Czym jest portfel inwestycyjny? Portfel inwestycyjny to pakiet aktywów – akcji i obligacji, lecz także wartości realnych, np. złota, nieruchomości czy gotówki. Najbezpieczniejszy jest portfel zdywersyfikowany, czyli złożony z różnorodnych aktywów. o Jacek Nowak Jacek Wilczyński jest pisarzem, analitykiem i inwestorem z Warszawy (Polska). Jest doświadczonym analitykiem rynkowym i aktywnym traderem, z ponad 10-letnim doświadczeniem na rynkach finansowych. Specjalizuje się zarówno w daytradingu, jak i inwestowaniu długoterminowym.

założenie konta na podstawie podanych danych wymaga dodatkowych akcji